خدایا به آنان که ادعای عاشقی تو را دارند

بیاموز که بزرگترین گناه شکستن دل آدمیان است

چند روزی است حالم دیدنی است

 حال من ازاین و آن پرسیدنی است

گاه بر روی زمین زل می زنم

 گاه بر حافظ تفعل می زنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت

 یک غزل آمد که حالم را گرفت

ما زدوستان چشم یاری داشتیم

خود غلط بود زان چه می پنداشتیم

غريبونه شكستم من اينجا تك و تنها
دلخسته ترينم در اين گوشهء دنيا
اي بي خبر از عشق نداري خبر از من
روزي تو ميايي نمانده اثر از من

پاورقی

این یک حقیقت تلخه که ماهان امیدواره دیگه واسش اتفاق نیفته

 من يه خاکم توي حسرت تو يه آسمون ستاره 
 

دارم از سردي ميميرم تو بکن يه تک اشاره
 

 تو يه يادگاري هستي که هميشه موندگاري 


 تو که اهل آسموني ..غم و قصه اي نداري 


 به تن شکسته من ... تو هميشه جون پناهي
 

خيلي محتاج نگاتم تو نوري من يه سياهي
 
 
 به دل شکسته من ..... تو همش اميد ميدي 


 فکر کنم تو آسمونا صد دفعه خدا رو ديدي

 
 به و جود خسته من اين تويي که نور مي پاشي 


 به تو محتاجم ستاره... جون مي دم اگه نباشي 

پاورقی

کسی اینا جدی نگیره

ماهان فقط واسه دلش نوشته

دوستت دارم با من باشی

دوستت دارم تنها باشی

 دوستت دارم اگه بری یه جای دور

هرجا باشی دوستت دارم

دوستت دارم دیوونه وار خوب میدونی تنهام نزار

گفته بودی ماله منی چی شد پس اون قول و قرار

دوستت دارم تنهام نزار

رنگ چشاتو دوست دارم دردودلاتو دوست دارم

اگه ازم خسته میشی خستگی هاتو دوست دارم

بچه گی هاتو دوست دارم سادگی هاتو دوست دارم

وقتی پر از درد و غمم خندیدناتو دوست دارم

خونه پر از هوای تو خالی فقط صدای تو

تنها نفس مونده برام مونده فقط برای

هر چی دارم فدای تو

با تو بهارو دوست دارم لطف خدارو دوست دارم

اگه بگی دوسم داری این روزگارو دوست دارم

با تو گل ها رو دوست دارم روز و شبارو دوست دارم

دلهره ی دیدنتو قول و قرار و دوست دارم

پاورقی

خیلی بی انصافیه ککه ماهان یک مدت واسه دلش مینویسه

اینا واسه یاورم

کسی که همیشه کمکم بوده نوشتم

تقدیم به تو عزیزم

تویی زیبا ترین زیبا دنیا                 منم مثل امید یک قناری

قراری بر دل هر بیقراری                  منم یلدای بی پایان عشق

تو بودی مرهم زخم شقایق           تویی ساکت تر ازپژواک شبنم

به روی برگ گلها خواب نم نم              منم ان لهجه لبریز از درد

     نگاه تو نبوده هرگزم سرد              تویی لا لایی خواب خوش اواز

نگا هم را ببین در شوق پرواز                منم ان دختر لبریز از مهر

که جادوی نگاهت کرده اش سحر            نگاهت را پرستم ای نگارم

پاورقی

آره بازم یاد سابق

داشتم متن میخوندم که به ناگاه چشمم افتاد به این شعر

چقدر زیبا بود و مناسب حالم

آره خیلی وقته کارم باریدن سده بدون اینکه کسی متوجه شه

آره برو

برو که خیلی بلا به سرم آوردی

هیچ وقت نمیتونم اون شبا

یا بهتر بگم اون روز عصرا فراموش کنم

اون افتضاح به بار اومده را

تو چشمایی باباییم میخوندم

ولی او اونقدر بزرگ بود

اونقدر مردونگی داشت که هیچوقت اونا نگفت

چه جوری روی مامانیما نگاه کنم

که اینهمه

خیلی شرمندشم

 آره بیمارم اونم بیماری که هیچ کس نمیتونه تشخیص بده

و من باید درد بکشم

سوگندما جدی نگیر چون نمیتونم اون کارا کنم

آره شاید با کارایی که قدیما کردم بهت مدیون باشم

ولی به خودم خیلی بیشتر بدهکارم

آره هر چی سرم می یاد حقمه

چون تقصیر خودمه

مرگ بر من که نمیتونم کامل فراموشت کنم