سلام

امروز کوتاه آپ میکنم

فقط میگم خوب بود

چیزی شد که اصلا فکرشا نمیکردم

فکر نمیکردم دوباره بشه

ولی شد

خیلی دوستش دارم

اینم واسه تو هست عزیزم

خدا جون شکرت

بازم کمکم کن

این گل و متنم واسه خودته

^{بمان با من که من بی تو صدای خسته در بادم}

^{در این اندوه بی پایان بمان تنها تو در یادم}

^{نمیدانم چرا غمها نمیدانند که من سلطان غمهایم}

^{بیا ای دوست با من باش که من تنهای تنهایم}

ای  یار  نازنینم   که   هستی  یک   فرشته

فدای اون  چشمون  پر  از  امید  و عشقت

همدم من تو  بودی   تو   روزای  بی کسی

  توشادی و تو غصه   تو  عمق  دلواپسی

عکس قشنگت  حالا  کنار  من  تو  قاب

نوشتت ُ  یادمه   واسم   طلای  ناب

میخوام اینو  قاب کنم  بذارمش تو موزه

تا که همه ببینن دوستی با تو  چه  خوبه

هرگز  یادم نمیره خوبی هایی که کردی

برای خنده  من  چه خنده هایی  کردی

درسته که همیشه من غرق فکرام بودم

اما به جون خودم کلی خاطر خوات بودم

اگه یه  روزی مد شد  آهنگ  بی وفایی

ولی تو فراموش نکنی لحظه  آشنایی

چه نقش نازی داشتی تو قصه زندگیم

فدای اون  وجودت  بودی برام  بهترین

آدمای بی ریا  خیلی  کمن   تو دنیا

یا اوج آسمونن یا پشت ماه یا دریا

اما   نبودی بین کهکشون و  ستاره

من تو رو پیدا کردم بذار بگن محاله

تو هفت آسمونم مثل تو پیدا نمیشه

میخوام بگم پیشم بمون ولی نگو نمیشه

پاورقی

آره تو روزای سخت تو بودی که همرام بودی

آره هیچوقت خوبیهات یادم نمیره

اون قدر خوب بودی که با خنده هام میخندیدی

و با اشک ریختنم اشک میریختی

آره خیلی خاطر خوات بودم

میدونم رو مد نمیری

ولی خواهش میکنم نرو

آره آدمای بی ریا کمن و باید جاهای دور پیداشون کرد

ولی من تو را همین جا پیدا کردم

بذار بگن محاله

ولی واسه من ممکنه

میخوام بگم پیشم بمون ولی نگو نمیشه

برای عشقم می نویسم برای تو و چشمان تو

به کسانی که می گفتند عاشقی دیوانگی است می خندیدم

به آنان که عاشقانی مجنون و دیوانه بودند می خندیدم

به عاشقانی که ازدوری می گریستند می خندیدم

به آنان که بیمار عشق بودند می خندیدم

چون نمی دانم درد عشق چیست

اکنون هم عاشقی دیوانه ام هم گریان

چون با دیدن چشمان زیبایت

اسیر درد بی درمان عشق شدم

همیشه دوست دارم

حواست هست كه داري همه چيزو ازم مي گيري
قلبم رو گرفتي
        خوابم رو گرفتي
                دلم رو گرفتي
                       حواسم رو گرفتي
                                  از همه مهمتر عقلم رو گرفتي
                      اما مي دوني چرا جي خالي هيچكدوم رو حس نميكنم
        چون تو رو جاي همشون بدست آوردم

سلام

سلام به همه

دیروز میتونست روز خوبی باشه

ولی یک اتفاق همه چیزا خراب کرد و ماهانا

جلو خانوادش شرمنده کرد

اونقدر حالش خراب بود که به خاطر حالش از سر کارم اخراج شد

امروز اومد آپ و درد ودل کنه که خالی بشه

ولی حال بدش بد تر شد

نمیتونست رو پاش با ایسته و الان نمیتونه تکون بخوره

آره بازم اون ناشناس

یا بهتره بگم اشک یا لبخند

نمیدونم کدوم

آخه اول اشک بود و شاید با این حرفاش اشکما درد آورد

حالا شده لبخند

ولی نمیدونم از معرفی نکردنش چه هدفی داره

من نه تبریک می خوام نه هیچ چیز دیگه

آرزو شادی هم عملی نمیشه چون ماهان باید غمگین باشه

چرا را خودشم نمیدونه

فقط میخوام بدونم کی هستی

بیا و بیشتر از این ماهانا اذیت نکن و بگو کی هستی

ماهان خودش اینقدر غمگین هست

که به حرفهای تو نرسه

حالا تو هدفت چیه خدا داند

خوش باشی و خرم

 میلاد حضرت مسیح (ع)

* پیامبر صلح و دوستی بر عالمیان مبارک *      

من و تو مثل ستاره زیر یک سقف اما دوریم

برای به هم رسیدن چشم به راه یـــک عبوریم

تو گرفــتار سکوتــی ، من اســیربــی کسی ها

مثل قطره های موجیم وقتی آروم می شـه دریا

واسـه مــن حتی ســتاره رنـگ چـشماتـو نداره

سهممون از عشــق و احســاس گل زرد انتــظاره

تو دلامون خونــه کرده حــسی مثل حــس دیدار

ولــی حــرف رو لبامــون همیــشه خدانــگــهدار 

روی عکسا گرد و خاکه ،  بیشتر دلا هلاکه
قحطی گلای پونه ست ، تقدیرا دست زمونه ست
عهد و پیمونا شکسته ،    رشته ی دلا گسسته

 تقویما رو ماه تیره ،  زندونا پر اسیره
آدما یا همه مردن ، یا که مات و دل سپردن
 عصر ما عصر فریبه ،عصر اسمای غریبه
 عصر پژمردن گلدون ، چترای سیاه تو بارون
 مرگ آواز قناری،مرگ عکس یادگاری
 تا دلت بخواد شکایت،غصه ها تا بینهایت
 دلای آدما تنگه ،غصه هم گاهی قشنگه
چشما خونه ی سواله ،مهربون شدن محاله
 حک شده روی هر دیواری ، که چرا دوسم نداری
 خونه هامون پر نرده ،پشت هر پنجره پرده
تا دلت بخواد مسافر ،تا بخوای عاشق و شاعر
شبا سرد و بی عروسک ، دلای شکسته از شک
زلفای خیلی پریشون ، خط زدن رو اسم مجنون
شهری که سرش شلوغه ،وعده هاش همه دروغه
چشمای خیره به جاده ،عشوه های نخریده
آسمونا پر دوده ،قلب عاشقا کبوده
 گونه ی گلدونا زرده ،رفته و بر نمی گرده
آدما بی سرگذشتن ، آهوا بدون دشتن
دفترا بدون امضا ،ماهیان بدون دریا
تشنه ها هلاک آبن ،همه حرفا بی جوابن
 نصف زندگی نگاهه ،بقیش همه گناهه
 خدا رو انگار گذاشتن ، رو زمن و بر نداشتن
در و دیوارا سیاهه ،آدرسامون اشتباهه
شب و روزا پر عادت، وقت که شد شاید عبادت
 خدا مال غصه هاته ،وقتی غم داری خداته
روی اینه ها غباره،شیشه ی پنجره ی تاره
بغضا بی صدا و کاله ،همه از فکر و خیاله
قلک خوبیا خالی،مهربونیا خیالی
قفسا پر پرنده ،لبای بدون خنده
نه شنیدنی نه گوشی،نه گلی نه گلفروشی
 مرگ جشنای تولد ،مرگ اون دلی که گم شد
خستگی بی اعتمادی،شک و تردید زیادی
امتحان مکرر ،لونه های بی کبوتر
مشقامون بدون امضا ،اسممون همیشه رسوا
نمره های عشقمون تک،بامامون بدون لک لک
همه غایب تو دفتر ، مث بالای کبوتر
 خونه ها بدون باغچه،بدون حافظ و طاقچه
نه برای عشق میلی،نه کسی به فکر لیلی
دیگه پشت در بسته ،کسی بیدار ننشسته
نه کسی نه انتظاری ،نه صدای بی قراری
واسه عاشقی که دیره ،لااقل دلت نگیره
کاش تو قحطی شقایق، باز بشیم سوار قایق
بشینیم بریم تو دریا ،من و تو تنهای تنها
ماهیا خیلی امینن ،نمی گن اگه ببینن
انقدر می ریم که ساحل، از من و تو بشه غافل
قایق و با هم می رونیم ،می ریم اونجاها می مونیم
جایی که نه آسمونش ،نه صدای مردمونش
نه غمش نه جنب و جوشش،نه صدای گلفروشش
مث اینجا ‌آهنی نیست ، خوبه اما گفتنی نیست
پس ببین یادت بمونه ، کسی ام اینو ندونه
 زنده بودیم اگه فردا ، وعده ی ما لب دریا
صبح پاشو بدون ساعت ،که فراموش بشه عادت
 نره از یاد تو زیبا ، وعده ی ما لب دریا 

توي يك ديوار سنگي
 دو تا پنجره اسيرن 
 دو تا خسته دو تا تنها
 يكيشون تو يكيشون من

 ديوار از سنگ سياهه
سنگ سرد و سخت خارا
زده قفل بي صدايي
به لباي خسته ي ما

نمي تونيم كه بجنبيم
 زير سنگيني ديوار
 همه ي عشق من و تو
قصه هست قصه ي ديدار

 هميشه فاصله بوده
 بين دستاي من و تو
با همين تلخي گذشته
شب و روزهاي من و تو

راه دوري بين ما نيست
 اما باز اينم زياده
تنها پيوند من و تو
دست مهربون باده

 ما بايد اسير بمونيم
 زنده هستيم تا اسيريم
واسه ما رهايي مرگه
تا رها بشيم مي ميريم

کاشكي اين ديوار خراب شه
من و تو با هم بميريم
 توي يک دنياي ديگه
 دستاي همو بگيريم

شايد اونجا توي دلها
 درد بيزاري نباشه
ميون پنجره هاشون
 ديگه ديواري نباشه