الو ميخوام حرف بزنم اين دفعه شوخي ندارم
نه نمي خوام تهديد كنم يا سر كارت بزارم
اين بار اخره كه من دارم با تو حرف مي زنم
خوب گوش بده به حرف من
من دارم از اينجا مي رم
يه روز واست جون مي دادم فقط تو رو مي خواستمت
حالا ازت سير شدم و ديگه كنار گذاشتمت
صداي پاي تو ديگه براي من يه عادته
حرفاي عاشقونمون تمامش از شكايته
مي خوام بهت بگم برو دل به دل يكي ببند
بدش بشين كنارشو به عشق من فقط بخند
زياده مثل تو واسم كه جون ميدن براي من 
برو با اون غريبه كه تورو گرفته از دلم
به اون كه صاحبت شده خيالي عاشقت شده
بزار بگم مباركه به اوني كه كنارته
بزار بگم مباركه به اوني كه كنارته
حرفام ديگه تموم شده چيزي نمونده كه بگم
ميخوام كه تنهات بزارم
از اين به بعد نه تو نه من

 خدا رو خوش نمياد دل منو شكستي
رفتي جدا از منو كنار اون نشستي
خدا رو خوش نمياد بي جا قضاوت كني
با رفتنت عزيزم به من خيانت كني
خدا رو خوش نمياد تو مال من نباشي
با رفتنت غصه رو به قلب من بپاشي
خدا رو خوش نمياد سراغمو نگيري
تنها بزاري منو با اينهمه غريبي
خدا رو خوش نمياد دل منو رد كني
تو چشمه ي آرزوم حسرت و بي حد كني

پاورقی

باور کن خدا را خوش نمی یاد

اون همه خاطراتا نادیده بگیری و تنهام بذاری

آخه مگه قرار نبود مال هم باشیم

پس چرا این اواخر دلما رد کردی

ولی یک چیزا هیچوت یادم نمیره

اونم این جمله

خدای مهربون ممنونتم که تو تنهام نذاشتی

نفرين به دست سرنوشت
قسمت من رو بد نوشت
نفرين به اون اتشي كه
افتاده توي اين بهشت
نفرين به دستاي تو كه
زنجير عشق و پاره كرد
نفرين به اون نگاه تو
كه قلبم و بيچاره كرد
نفرين به قاب عكس تو
به روي ديوار اتاق
نفرين به اون سنگ دلت
از من نميگيره سراغ
نفرين به كار روزگار
از تو چي مونده يادگار
نفرين به دنياي تو كه
با من شده ناسازگار

توی شهر عاشقی کسی سراغم نیومد

توی خلوت دلم کسی به دادم نیومد

هرچی دست و پا زدم تو این مرداب بی کسی

هرچی من صدا زدم کسی بدادم نرسید

دیگه باید بدونم دارم که تنها میمونم

باید تا لحظه ی آخرشعر تنهایی بخونم

دل من خسته شده ازاين تک وتنها

ای خدا کاری بکن ندارم هیچ پناهی

دیگه راهی ندارم جز اینکه باورم بشه

دل من پر ازدرد  کسی اونو نمیدونه

پاورقی

آره وقتی که تنهام  هیچکس کمکم نمیکنه

هرچی واسه گل خودم دستو پا زدم

ولی تو مرداب اون گل غرق شدم

آره گل مرداب

حالا معنیشا میفهمم

یکی دیگم میدونه

امیدوارم بخونه

منم که چاره ای ندارم جز تنهایی و تنها بودن

حالا من يه گوشه تنهام با يه عكس يادگاري
رفتي بي وفا و گفتي كه  منو دوسم نداري
حالا باز دوباره بارون مي خوره رو تن  شيشه
اخه چي كم شده از تو كه مي ري واسه هميشه
عزيزم دنيا كوچيكه تو بگو اخه كجايي
ياد تو مي افتم هر وقت
هي مي گم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي
تو شباي پر ستاره
دل من هواتو داره
ياد من مي مونه نيستي
بودنت خواب و خياله
روي بام خاطراتت من كبوتر شدم اما
با يه سنگ نفرت تو پريدم از بوم دنيا
حالا بعد رفتن تو من يه گوشه اي نشستم
هي مي گم كجايي اخر اخه من دل به كي بستم
ديگه خسته ام از اين عشق خيالي
هي ميگم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي

دل من و حرفای بچه گونه

تو باز می گی برو بابا دیوونه

شب و غم و یه آسمون ستاره

من و تو و حرفای نیمه کاره

دلم میگه که گردش زمونه اس

نگاه تو دنبال یه بهونه اس

یادم باشه بندازمت توی آب

شاید بشی ماهی من توی خواب

قلاب عشقو می ندازم توی آب

شاید به چنگت بیارم توی خواب

بیا بگرد دور دلم حسابی

منم شدم ماهیگیر قلابی

بهونه اونجاست سر اون قلابه

قلاب همون جاست سر اون مردابه

بدو زرنگ باش توی این زمونه

نگو دلم روی زمین می مونه

یه وقت نگی من بی وفایی کردم

یا که خودم دلمو هوایی کردم

تو دنبال بهونه بودی منم

از دوست داشتن که چیزی نفهمیدم

 اما از عذاب کشیدن چرا خیلی سخته

 واسه یکی این همه بمیری بعد بزاره بره وفقط بگه تقصیر من نبود نذاشتن 

 مجبورم برم

یکی نیست بگه برو به درک

از وقتی رفت به همه بی اعتماد شدم از تمامه دخترا بیزارم

(به جز چندتاییشون)

 نمیتونم زندگی کنم ...نمیدونید من میپرستیدمش 

نمیخام  دیگه عاشق بشم

چرا رفت نفهمیدم و مطمئنم هرگز نمیفهمم

 رفت و من موندم با خاطراتش که ایکاش اونا رو هم میبرد تا اینقد عذاب نکشم

          وقت پرواز با دو بال باز     

   با صدای ساز و آواز

       میرم به اوجها به بی کرانها   

   تا بدونی میشم بی تو تنهای تنها

        فدای عشقت حس قریبت     

 شور نگاهت چشمای نازت

              نم نم بارون صدای ناودون           

  روز بهاری زیر بارون

   نگاه گیرات چقدر زیباست 

  ناز نگاهت با خنده پیداست

                     شوریده حالم با گریه و غم             

صدایت کرد محو غم و ماتم

            نجوا کردم ای بهترینم            

با من بمون بی تو غریبم

                سفری به رویا واسه دیدن یار               

 واسه دیدن رویت میام به دیدار

      صدای تو ترانست کلامت عاشقانست        

 نازی من چه زیباست دلم عشقشو خواست

           میخوام بگم دل من داره هوای پرواز              

 وقتی تویی کنارم میخونم با ساز و آواز

       ستاره ی شبهای من ای ماه تابانم       

    خورشید سوزان تویی گرما بده به جانم

از دل و جانم میخوام بگم به یارم

ناناسم هنوزم دوستت دارم

      این روزها پشت بغض بی کسی لبخند می میرد      
           این روزها عشق پای منقل اسپند می میرد         
          در آن تلاقی نگاهت حرف میزد با من از بودن             
        ها...پلک بر هم مزن مانائی پیوند می میرد        
      با رفتنت کوچه ها از غم چنان دلگیر شد انگار       
 خورشید در یک غروب جمعه ناخرسند می میرد 
 آنشب اوجاقم فقط با آتش یک خنده ات می سوخت   
آن عکس آن یادگار لحظه گلخند می میرد        
          پرواز می خواستم تا مرز آبی ها نشد هرگز             
 باور کنی یا نه روح آدمی دربند می میرد       
  لیلای شعر وغزل کاری نکن عاقل بمانم ..هی    
احساس شاعر همیشه با همین ترفند می میرد   
              باری اگر بیت پایانم تورا آزار خواهد داد                   
 آنهم برایت به طرز خواهشت سوگند می میرد     

چقدر سخته ، چقد دیره ، کجایی

ببین دنیام چه دلگیره ، کجایی

حقیقت داره تو دوری ولی خب

خیالم با تو درگیره ، کجایی

لبم محکوم شد به ساده بودن

غرورم محکوم شد به خونسرد بودن

احساسم محکوم شد به کم حرف بودن

دلم محکوم شد به گوشه گیر بودن

چشمانم محکوم شد به مهربان بودن

دستهایم محکوم شد به سرد بودن

پاهایم محکوم شد به تنها رفتن

آرزوهایم محکوم شد به محال بودن

وجودم محکوم شد به تنها بودن

عشقم محکوم شد به محبوس بودن

دعا میکنم که هیچگاه چشمای زیبای تو

در انحصار قطره های اشک نبینم

و تو برایم دعا کن ابر چشمهایم همیشه برای تو ببارد

دعا میکنم که لبانت فقط در غنچه های لبخند ببینم

و تو برایم دعا کن که هرگز بی تو نخندم

دعا میکنم که دستانت را وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار دارد

همیشه از حرارت عشق گرم باشد

و تو برایم دعا کن دستهایم را هیچگاه در دستی بجز دست تو گره ندهم

من برایت دعا میکنم که گل های وجود نازنینت هیچگاه پژمرده نشوند

برای شاپرک های باغچه ی خانه ات دعا میکنم

که بال هایشان هرگز محتاج مرهم نباشند

من برای خورشید آسمان زندگیت دعا میکنم که هیچگاه غروب نکند

و بدان در آسمان زندگیم تو تنها خورشیدی

پس برایم دعا کن که خورشید آسمان زندگیم هیچگاه غروب نکند

پاورقی

آره حالا که میدونم منا نمیخواهی

منم نمیخواهم باشم

ولی تا هستم واست دعا میکنم

آره دعا میکنم که همیشه شاد باشی و من به جای تو اشک بریزم

دعا میکنم خنده همیشه رو لبات باشه و به جای منم بخندی

چون من بدون تو نمی خندم

من برات دعا میکنم ناناسم

ولی فکر نکنم تو بتونی واسم دعا کنی

    هر چي بخواي صادق باشي و رو راست بازم توي اين کره خاکي کم مي آري
همه آدما فقط به فکر خودشونن وبس
يه جورايي همه براي هم تکراري شدن
همه احساس بدبيني نسبت به هم دارن و تو رو سخت باور ميکنن
به هم قولايي مي دن که معلوم نيست چقدر بهش وفادار باشن
يا شايدم مي خوان فقط خودشون رو راحت کرده باشن
آره زمونه واقعا عوض شده
ديگه نميشه روي کسي حساب باز کرد
شايدم بايد همرنگ جماعت شد
اما اگر همه آدما به هم بدبين باشيم پس چه طوري ميشه زندگي کرد

پاورقی

آره دنیای بدی شده

من واسش تکراری شدم

یعنی اینقدر زود تکراری شدم

اصلا باورم نمیشهچ

امروز مثل ديروز و مثل هميشه توي جمع تنهام
نمي دونم چرا اين تنهايي هام هيچ وقت پر نميشه
چرا يه نفر پيدا نميشه که حتي بخواد تسکينم بده
شايدم توقع زيادي دارم
هر چي بيشتر تنها ميشم بيشتر به پله ي اول بر مي گردم
جلوتر که مي رم از نوشتن بيشتر خسته ميشم
چون خيلي از حرفام رو نمي تونم بنويسم
تازه مخاطب اصلي چي
هميشه فکر مي کردم اوني که تو جاده ي آرزو خسته نميشه منم
اوني که تا آخرش مي مونه و با نداي عشق شوق زندگي توش بيدار ميشه

پاورقی

آره سرنوشت ماهان همینه

باید تنها باشه و با تنهاییش بسازه

چون فکر میکر از تنهایی در اومده

ولی اون مدت تمام شد و باز تنها شد

من و تو قصه ی یک کهنه کتابیم . مگه نه

یه سوالیم ، یه سوال بی جوابیم  . مگه نه

یه روزی قصه ی پرغصه ی ما تموم میشه
آخرش نقطه ی پایان کتابیم . مگه نه
پشت هم موج بلا میشکنه و جلو میاد
وای بر ما که رو آب مثل حبابیم . مگه نه
کی میگه ما با همیم ، ما که با هم جفت غمیم
دو تا عکسیم و به زندون یه قابیم . مگه نه

ای خدا ابر محبت چرا بارون نداره

آسمون خشکه و ما تشنه ی ابریم . مگه نه

کار دنیا رو که چشمم دیده بود گفت به دلم
ما دو تا پنجره ی رو به سرابیم . مگه نه . مگه نه

پاورقی

چرا ما اینجوری شدیم

آخه چرا

گناهی ندارم ولی قسمت اینه
که چشمای کورم به راهت بشینه
برای دله من واسه جسم خستم
منی که غرورو تو چشمات شکستم

سر از کار چشمات کسی در نیاورد
که هر کی تو رو خواست یه روزی بد آورد
برای دل من واسه جسم خستم
منی که غرور رو تو چشمات شکستم
واسه من که برعکس کار زمونه
یکی نیست که قدر دلم رو بدونه
گناهی ندارم ولی قسمت اینه
که چشمای کورم به راهت بشینه

هنوزم زمستون به یادت بهاره
تو قلبم کسی جز تو جایی نداره
صدای دلم ساز ناسازگاره
سکوتم به جز تو صدایی نداره
تو خواب و خیالم همش فکر اینم
که دستاتو بازم تو دستام ببینم
ولی حیف از این خواب پریدم
که بازم با چشمایه کورم به راهت بشینم

سر از کار چشمات کسی در نیاورد
که هر کی تو رو خواست یه روزی بد آورد
برای دل من واسه جسم خستم
منی که غرور رو تو چشمات شکستم

پاورقی

نمیدونم باید تا کی این چشام منتظر باشه

اصلا دیگه انتظار فایده ای داره

هیچوقت قدر عشقما ندونستی

آره هنوزم قلبم صدات میکنه

سکوتم فقط صدای تو را داره

و با تو پر میشه

خواب به چشام نمییاد

ولی اگه هم بخوابم تو این رویام که میشه

میشه باز دستامون تو دست هم باشه و هیچوقت جدا نشه

من وتو با هميم اما دلامون خيلي دوره

هميشه بين ما ديوار صد رنگ غروره

نداريم هيچ کدوم حرفي که بازم تازه باشه

چراغ خنده هامون خيلي وقته سوت و کوره

من وتو،من وتو ،من وتو

هم صداي بي صداييم با هم و از هم جداييم

خسته از اين قصه ها ييم هم صداي بي صداييم

نشستيم خيلي شب ها قصه گفتيم از قديما

يه عمره وعده ها رو داديم و حرف ها رو گفتيم

ديگه هيچي نمي مونه براي گفتن ما

گلاي سرخمون پوسيده موندن توي باغچه

ديگه افتاده از پا ساعت پير رو طاقچه

گلاي قالي رنگ زرد پاييزي گرفتن

اوناهم خسته شدن از حرف هر روز تو و من

دوستت دارم  منتظرتم