مرغ عشقی خسته بود، که دلش شکسته بود

اون اسیر یه قفس، شب و روزش بی نفس

همه آرزوهاش، پر کشیدن بود و بس

تا یه روز یه شاپرک، نگاشو گوشه ای دوخت

چشش افتاد به قفس، دل اون بد جوری سوخت

زود پرید روی درخت، تو قفس سرک کشید

تو چش مرغ اسیر، غم دلتنگی رو دید

دیگه طاقت نیاورد، رفت توی قفس نشست

تا که از حرفهای مرغ شاپرک دلش شکست

شاپرک گفت که بیا تا با هم پر بکشیم

بریم تا اون بالاها سوار ابرها بشیم

یه دفعه مرغ اسیرنگاهش بهاری شد

بارون از برق چشاش روی گونش جاری شد

الهی همیشه مثل چراغ راهنمایی باشی

لپت همیشه قرمز

روی دشمنات زرد

دلت همیشه سبز

آري ، يکي را دوست ميدارم ، آن را احساس کردم در قلبم

او همان ستاره درخشان آسمان شبهاي دلتنگي و تيره و تار من است

او همان خورشيد درخشان آسمان روزهاي زندگي من است

يکي را دوست ميدارم

يکي را دوست ميدارم ، همان کسي که هر شب برايم قصه ليلي و

مجنون در گوشم

زمزمه ميکرد و مرا به خواب عاشقي مي برد  

يکي را دوست ميدارم ، همان کسي که مرا آرام کرد و معني دوستي را

به من آموخت

اينک که من با او هستم معني واقعي دوست داشتن را فهميدم

من عاشقم ، من عاشق غروبم ...

عاشق نشستن و خيره شدن به غروب ...

من عاشق ابرم كه هر چه شبنم است از اوست

من عاشق نشستن با دوستان پاك و عاشقم هستم

عاشق گريستن در حضور دوستم

مي توانم عاشق بشوم وقتي باران مي بارد

عاشق بغض هاي خفته ام ... عاشق سكوت مرموز دل هاي شكسته ام

من عاشق آتشم ... آتشی که گرمایش وجودم را خاکستر می کند

عاشق نگاه خيره به ديوارم

من عاشق سادگي شعرهاي سهرابم و عاشق غناي حافظ 

من عاشق صداي مادرم هستم ... عاشق آرامشي كه به من مي بخشد 

من عاشق پروانه ام ... پروانه ای با بالهای رنگارنگ ...

عاشق موسيقي ام ... من عاشق نواختن هم هستم و روزي من خواهم نواخت

غم هاي دلم را خواهم نواخت و شكستنش را به تار خواهم كشيد ...

من عاشق شمعم ... شمع سوزانی که در تاریکی قلبم تو را نوید می دهد ... 

عاشق خورشیدم ... خورشیدی گه گرمایش مانند گرمای عشق توست

من عاشق برگ زرد خزانم ... عاشق خش خش برگ ها زير پاي يك

عاشق دل شكسته ام ... شايد اين برگ ها هم تابع دل اوست

من همه طول شب را عاشق مي مانم . به سرزمين خيال مي روم و از

عشق مي نويسم از احساس خوب عاشق بودن ... من عاشق اين احساسم 

من عاشق توام

 در دشت دوستي به دنبال گمشده‌اي مي‌گشتم كه بتوانم با او دوستي را تجربه كنم و دوستي و محبت را با تمام احساسم نثارش كنم. ناگاه در ميان اين دشت‘ تو را يافتم كه عطر وجودت مرا به سوي تو كشاند.

تو را يافتم و با تمام وجود لمست كردم و پي بردم كه گمشده ام تنها تويي تو!

آري تو! تو آن گل خوشبويي هستي كه هر چه محبت داشتي بي دريغ نثار من كردي و مرا شرمنده اين همه لطف كردي.

اي گل زيباي من. اي رفيق ديرينه من. تويي كه سالها در قلب من خانه داشتي و من تازه تو را يافته‌ام‘ با من بمان!

                     بمان و بدان كه تو را تا پاي جان دوستت دارم.

                                       اي غريبه آشنا

                                  تو را به خاطر صداقتت

                                        سادگي كلامت

                                         پاكي روحت

                                       احساس لطيفت

                                      غيرت و مردانگيت

                        و عشقي كه به مولا داري دوست مي‌دارم.

 دوست دارم براوج بلندترين قله دوستي‌ها بايستم

و فرياد برآورم كه تو خوبتريني‘ بهتريني‘ عزيزتريني.

نمي‌داتم چگونه و با چه كلامي خوبيهايت را پاسخگو باشم.

واژه‌اي براي سپاس و قدرداني نمي‌يابم.

جز اين كه با تمام احساسم و با تمام وجودم بگويم كه:

دوستت دارم! دوستت دارم! دوستت دارم!

اگر توانسته باشم در قلب یک انسان  پنجره جدیدی را به سوی او باز کرده باشم

    زندگانی من پوچ نبوده است

زندگانی تنها چیزی است که اهمیت دارد، نه شادمانی و نه رنج و نه غم یا شادی.

تنفر همان قدر خوب است که عشق

 و دشمن همان قدر خوب است که دوست.

    برای خودت زندگی کن

     زندگی را به آن سان که خود می خواهی زندگی کن

و از این رهگذر است که تو وفادارترین دوست انسان خواهی بود.

     من هر روز تغییر می کنم

کارهایی را که به انجام رسانده ام دیگر به من ربطی ندارد

    دیگر گذشته است

    من برای زندگی هنوز نقدینه های زیادی در اختیار دارم.

زندگی ، سبزترین آیه ، در اندیشه برگ

زندگی ، خاطر دریایی یک قطره ، در آرامش رود

زندگی ، حس شکوفایی یک مزرعه ، در باور بذر

زندگی ، باور دریاست در اندیشه ماهی ، در تنگ

زندگی ، ترجمه روشن خاک است ، در آیینه عشق

زندگی ، فهم نفهمیدن هاست

زندگی ، پنجره ای باز،  به دنیای وجود

تا که این پنجره باز است ، جهانی با ماست

آسمان ، نور ، خدا ، عشق ، سعادت با ماست

فرصت بازی این پنجره را دریابیم

در نبندیم به نور ، در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم

پرده از ساحت دل برگیریم

رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم

زندگی ، رسم پذیرایی از تقدیر است

وزن خوشبختی من ، وزن رضایتمندی ست

زندگی ، شاید شعر پدرم بود که خواند

چای مادر ، که مرا گرم نمود

نان خواهر ، که به ماهی ها داد

زندگی شاید آن لبخندی ست ، که دریغش کردیم

زندگی زمزمه پاک حیات ست ، میان دو سکوت

زندگی ، خاطره آمدن و رفتن ماست

لحظه آمدن و رفتن ما ، تنهایی ست

من دلم می خواهد

قدر این خاطره را دریابیم. 

آن روز که دستهای دلم را به سوی دروازه دلت باز کردم هرگز نمیدانستم که با آغوشی باز دل مهربانت را برای دل اسیر من هدیه می کنی و کلمه زیبای عشق را برای من معنا خواهی کرد

آن روز که می خواستیم و با هم عهد کردیم که مهربانی را به دوستان نا مهربان بیاموزیم هرگز

نمی دانستم که با عمل به این کار عشق خودمان دو چندان خواهد شد

اگه يه روز من مردم تو منو دوست داشتي پنجشنبه هابيا سر مزارم گل سرخ رنگي را روي   قبرم بذارتا هميشه تو را به خاطربيارم ولي اگه تو مرديمن فقط يه بار ميايم

مزارت آن دسته گل سفيد مريم كه با خون خودم سرخش كردم برات هديه ميارم    

عاشقانه كنارت جون ميدم تا بدوني هيچ وقت تنها نيستي

کجایی تصادف کردم حالم اصلا خوب نیست

 خوردم به مرامت چپ کردم

 

 

www.asopasdarbedarashegh.blogfa.com

 

امروز قلبم درد گرفته بود. فکر کنم یه کمی تپل شدی و جات تنگ شده. 

تازگی ها چقدر چاق شدی

 می دونی از کجا فهمیدم

 چون هر روز جای بیشتری تو قلم باز می کنی

هستم ولى نيستم هر لحظه كنارت

نيستم ولى هستم هر لحظه به يادت

زندگي سه لحظه اش زيباست

ديدن ت

 خنديدن تو

 بوسيدن تو‎

www.asopasdarbedarashegh.blogfa.com

اگر دنياي ما دنياي سنگ است بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است

 اگر دنياي ما دنياي درد است بدان عاشق شدن از بهر و رنج است

 اگر عاشق شدن يک گناه است پس دل عاشق شکستن صد گناه است

حس که پيدا شد

 عشق باريدن گرفت

 هيچ ميداني رمز عاشق بودن هرکس فقط اين است

 ساده بودن

 ساده ديدن

و ساده پذيرفتن

 پس ساده ميگويم

 ساده........دوستت دارم

بر خاک بخواب نازنين،تختي نيست

آواره شدن ,حکايت سختي نيست

از پاکي اشکهاي خود فهميدم

لبخند هميشه راز خوشبختي نيست

به چشمي اعتماد کن که به جاي صورت به سيرت تو مي نگرد

 به دلي دل بسپار که جاي خالي برايت داشته باشد

و دستي را بپذير که باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد است

www.asopasdarbedarashegh.blogfa.com

عشق با روح شقايق زيباست

عشق با حسرت عاشق زيباست

عشق با نبض دقايق زيباست

عشق در حسرت ديدار تو بودن زيباست

دیروز روز جهانی آوارگان بود

 توقع داشتم یه تبریک خشک و خالی بهم می گفتی که یه عمره آوارتم

اگه گفتی Love is Your Face یعنی چی

یعنی جمالتو عشقه

 پاييز از زمستون غمگين تره چون بهار و نديده

ولي من از پاييز غمگين ترم

چون خيلي وقته تو رو نديدم

روزگاریست در این کوچه گرفتار توام

 باخبر باش که در حسرت دیدار توام

 گفته بودی که طبیب دل هر بیماری

 پس طبیب دل من باش که بیمار توام

يک قطره اشک مى اندازم تو دريا

 تا زمانى كه پيداش كنى دوستت دارم.

 گه پيدا كردي اون وقت تو رو فراموش مي كنم

 برای مردن افتادن از ارتفاع لازم نیست

کافیه از چشم تو بیفتم.

زيباترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد

 باوفاترين دوست به مرور زمان بي‌وفا شد

 اين پرپر شدن از گل نيست

 و اين بي وفايي از دوست نيست

از روزگار است

سهم من از دوري تو چيزي جز دلتنگي به اندازه درياها

نگاهي تاريك همچون شب هاي بدون مهتاب

و لحظه هايي كه ثانيه به ثانيه ميگذرند نيست

پس اي دوست بشنو صداي دلتنگي مرا

منتظر دیدار تو هستم

سهل است بگویم که گرفتار تو هستم

 من در پی این حادثه غمخوار تو هستم

هر چند که دور از منی و من ز تو دورم

بر جان تو سوگند که دوستدار تو هستم

عصري است غريب وآسمان دلگيراست

افسوس براي دل سپردن ديراست

هرباربهانه اي گرفتيم وگذشت

عيب ازمن وتوست

عشق بي تقصيراست

بازيچه دست يار بودن عشق است

 درپنجه غم شكاربودن عشق است

در محاكمه اي كه يار باشد قاضي

محكوم طناب دار بودن عشق است

اگه با ديدن من غم تودلت جون ميگيره

ميميرم كه تاابدقلب توآروم بگيره

اگه کسي رو دوست داشته باشي

نمي توني توي چشم هاي اون زل بزني

نمي توني دوريش را تحمل کني

نمي توني بهش بگي که چقدر دوستش داري

نمي توني بهش بگي چقدر بهش نياز داري

واسه همينه که عاشق ها ديوونه ميشن

 منتظر كسي باش كه اگه حتي در ساده ترين لباس بودي

 حاضر باشه تو رو به همه دنيا نشون بده وبگه كه:

 "اين دنياي منه"

                                          بهار مي رسد،اما زگل نشانش نيست

 سيم،رقص گل آويز گل فشانش نيست

 دلم به گریه خونین ابر می سوزد

كه باغ، خنده به گلبرگ ارغوانش نيست

چمن بهشت كلاغان و بلبلان خاموش!

بهار نيست به باغي كه باغبانش نيست.

چه دل گرفته هوايي، چه پا فشرده شبي

كه يك ستارهء لرزان در آسمانش نيست!

كبوتري كه در اين آسمان گشايد بال

دگر اميدِ رسيدن به آشبانش نيست.

ستاره نيز به تنهايي اش گمان نبرد

كسي كه همنفس هست و همزبانش نيست!

جهاني به جان من آن گونه سرد مهري كرد،

كه در بهار،خزان،كار با جهانش نيست

ز يك ترانه به خود رنگ جاودان نزند

دلي كه چون دل من رنج جاودانش نيست.

غربت را نباید در الفبای شهر غریب جستجو کرد

همانکه عزیزت نگاهش را به دیگری فروخت ... تو غریبی

خداحافظ گل لادن .تموم عاشق باختن
ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن
خداحافظ گل پونه .گل تنهاي بي خونه
نمی شونه لالايي ها ديگه خوابي به چشمونم 

يكي با چشماي نازش دل كوچيكمو لرزوند 
یکی با دست ناپاكش گلاي باغچمو سوزوند
تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو
 هنوز آواز تنهايي داره مي باره از هر سو
خداحافظ گل مريم .گل مظلوم پر دردم
نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
لز این فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم
نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني
 كه بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني تو 
تو این رویای سر در گم خداحافظ گل گندم
تو دست سرد این مردم تو هم بازيچه اي بودي. 

که بارونی نمی تونی خدا حافظ گل پونه . 

طلسم بغضو برداره .از اين پاييز ديوونه خداحافظ

خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگين، به ياد اون همه ترديد
به ياد آسمونی که منو از چشم تو ميديد
اگه گفتم خداحافظ نه اينکه رفتنت ساده اس 
نه اينکه ميشه باور کرد دوباره آخر جاده اس
خداحافظ واسه اينکه نبندی دل به رویاها 

بدونی بی تو و با تو، همينه رسم اين دنيا
خداحافظ خداحافظ
همين حالا

خداحافظ

دنیا رو بد ساختن

کسی را که دوست داری . تو را دوست نمی دارد

 کسی که تو را دوست دارد . تو دوستش نمی داری

اما کسی که تو دوستش داری

 و اوهم تو را دوست دارد

 به رسم و ایین هرگز به هم نمی رسند و این رنج است

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به پنجره ! به آسمون

به اين شب ِ آينه دزد! به تك درخت ِ كوچه مون

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به تو! به اسم ِ نقطه چين

به گريه هاي بي هوا! به كولي ِ كوچه نشين

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به هر رفيق ُ نارفيق

به شاعراي بي غزل! به جنگلاي بي حريق


ميخوام بگم: دوسِت دارم! به قاتلم! به روزگار


به اون كسي كه ميندازه به گردنم طناب ِ دار

دنياي ما عوض مي شه، تنها با اين جمله ي ناب


دوسِت دارم، دوسِت دارم، دوسِت دارم تو اين عذاب

مي خوام بگم: دوسِت دارم! به بادبادك! به مدرسه

به تركه ي خيس ِ انار، كنار ِ درس ِ هندسه

ميخوام بگم: دوسِت دارم! به مرغ ِ عشق ِ بي قفس


به جغد ِ پير ِ بد صدا! به ني زناي بي نفس

ميخوام بگم: دوسِت دارم! به هر چي خوبه، هر چي بد

به خونه هاي كاگِلي! به سيباي توي سبد


مي خوام بگم: دوسِت دارم! به بغض ِ تلخ ِ انتظار


به بدترين فصل ِ سفر! به آخرين سوتِ قطار

گفته بودی  که  چرا محو   تماشای   منی؟

آن چنان مات که یک دم مژه بر هم  نزنی

مژه  بر  هم  نزنم   تا  که  ز  دستم  نرود

ناز  چشم تو  به  قدر  مژه  بر  هم  زدنی

به  چشمان   تو   هر  که   دیده   انداخت

دل  از  کف  داد  و جان  وزندگی  باخت

در این اندیشه ام  بر  او چه  رفته  است؟

هر آن  کس  چشم  زیبای تو   را  ساخت 

  وقتي رفتم کسي قلبش نگرفت

                                         بغض هيچ آدمي فرياد نشد