بگین بباره بارون دلم هواش و کرده

بگین تموم شدم من بگین که بر نگرده

بهش بگین شکستم بهش بگین بریدم

نه اون به من رسیدو نه من به اون رسیدم

بریم به زیره بارون خراب و درو داغون

از آدما فراری از عاشقا گریزون

بزار کسی نبینه غروره گریه هام و

بزار کسی نفهمه غم تو خنده هام و

گاهی نداشتن دل به داشتنش می عرضه

باز محرم رسيد

 باز محرم رسيد، دلم چه ماتمزده

کسي ميان اين دل، خيمه ماتم زده

باز محرم رسيد، شدم چه حيران و مست

از اين همه عاشقي، دوباره ام مست مست

باز محرم رسيد، ميکده ها وا شدند

تمام عاشقانت، واله و شيدا شدند

باز محرم رسيد، اين من و گريه هايم

رفع عطش مي کند، فرات اشک هايم

باز محرم رسيد، شهر سيه پوش توست

دل ، نگران رنج خواهر مظلوم توست

باز محرم رسيد، مدرسه عشق باز

کلاس درس زينب، کار نموده آغاز

باز محرم رسيد، وعده گه بيدلان

فصل جنون و مستي، صاحبِ صاحبدلان

باز محرم رسيد، تا سحر آواره ام

ميان ميخانه ها، مستم و ديوانه ام

باز محرم رسيد، عاشقي سوداگريست

گرمي بازار عشق، شور دل زينبيست

پرده محفل را ارام كنار مي‌زني

به صحرا خيره مي‌شوي

چقدر اين صحرا براي تو اشناست

پرده را كامل كنار مي‌كشي

آري اين همان صحرايي است كه بار‌ها و بارها خواب شبانه را از تو گرفته است

آري اين همان صحرايي است كه مادرت، زهراي مرضيه(س)

 لحظه وداع از تو خواست كه حسين را در آن تنها نگذاري

آري اينجا همان سرزميني است كه هر گاه مي‌گريستي

حسين از تو مي‌خواست كه اشكهايت را براي كربلا نگاه داري

آري زينب

اينجا كربُبلاست

سزمين درد و اندوه


من به فداي دلت زينب

يادمه از روزي كه من لب به سخن گشودم

بردن نام تو حسين هميشه بود سرودم

چشمام اگه مي باره زهرا اجازه داده 

آخر ميام يه روزي به كربلا پياده

در دشت بي ياور كه مي آسود خورشيد

                                        بخدا بدون تو مولا میمیرم

یادته بین الحرمین با دو سد آه شور شی

                                             گریه کنون داد میزدم حسین حسین

آقام آقام آقام آقام حسین            

                          آقام آقام آقام آقام حسین

اشکای نم نم غم تو چکیده روی گونه ام

                                                  شراره عشق تو مولا آتیش انداخته به جونم

ارباب من جونم فدات جونی ام نذر چشات

                                                       چیزی ازت کم نمیشه بازم بیام به  کربلات

آقام آقام آقام آقام حسین                

                              آقام آقام آقام آقام حسین

وقتی دلم از هر چی عشقه توی دنیا خسته میشه

                                                     وقتی همه درهای عالم روی قلبم بسته میشه

میرم تو هییت میشینم عقده هامو وا میکنم

                                                            یا حسین مدد میگم جون دوباره میگیرم

آقام آقام آقام آقام حسین                       

                              آقام آقام آقام آقام حسین

       که تو را از جان پرستم 

  به دل سخت چو سنگت به دو جشم قهوه ای رنگت

         که تو را از جان پرستم 

  به قشنگی دو دیده به غمی که کز تو رسیده به شب و نور و سپیده

       که تو را از جان پرستم 

  به تمام کهکشان ها به تمام آسمان ها به ستارگان روشن

         که تو را از جان پرستم 

  به تمام باغ و بستان به صداقت گلستان

         که تو را از جان پرستم 

  به کبوتران زیبا به گل و گیاه و صحرا به چمن به دشت و دریا

         که تو را از  جان پرستم 

  به خدا اگر بخندم به خدا  اگر بگریم تویی آخرین بهارم تویی بهار عمرم

          به خدا اگر بمیرم که دل از تو بر نگیرم 

 تقدیم به آن کسی که حتی نمی توانم او را فرشته هم خطاب کنم

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم

روز و شب زیر لبم اسم تو رو ذکر کنم

دوستم داشته باش ، دوستم داشته باش

من به آن می ارزم که به من تکیه کنی

گل اطمینان را تو به من هدیه کنی

من به آن می ارزم که در این قربان گاه تو به دادم برسی

تو نجاتم بدهی از دم بی نفسی

تو به آن می ارزی که گریه بارانم را به تو تقدیم کنم

تو به آن می ارزی که اسیر تو شوم

و به یومن نفست آنقدر زنده بمانم تا که پیر تو شوم

تو به آن می ارزی که گریه بارانم را به تو تقدیم کنم

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم

روز و شب زیر لبم اسم تو رو ذکر کنم

قلب آدما مثل يه جزيره دور افتاده مي مونه ...

اينکه چه کسي واسه اولين بار پا به جزيره ميزاره مهم نيست !

مهم اون کسي است که هيچ وقت جزيره رو ترک نمي کنه ...

کاش مي شد ياد بگيريم دل کسي رو نشکنيم ...

کاش مي شد ياد بگيريم در مقابل کارهامون براي ديگرون منت نزاريم ...

کاش مي شد ياد بگيريم صادق باشيم ...

کاش مي شد بچگانه رفتار نمي کرديم و عاقل مي بوديم ...

کاش مي شد دنياي قشنگ عاشقونمونو با يه نسيم کوچولو خراب نمي کرديم ...

کاش مي شد يه ذره از غرور و خودخواهيمون کم مي کرديم ...

کاش مي شد، که اگه مي شد نه من تورو نه تو منو از هم نمي رنجونديم ...

کاش مي شد ...

عزیزم من دوستت دارم

                    -عشق اقیانوس وسیعی است که دو ساحل را به یکدیگر پیوند می دهد

-عشق گلی است که در زمین اعتماد می روید

*عشق. فراموش کردن خود در وجود کسی است

 که همیشه و در همه حال ما را به یاد دارد*

فروزان جان برايت چه بنويسم از مهري که در رودخانه قلبم جاريست يا از طوفان

  سهمگيني که در دلم غوغايي به پا کرده و از اوراقي که سطر به سطر نام

 تو و عشق تو را درخود جاي داده "اي مهربانترين" دفترم صد برگ دارد و من

 هر صفحه را با نام توو ياد تو پر کرده ام و سر انجام به

زيباترين نکته هستي رسيده ام

مهربانــــــــــم تولـــــــــد تــــــــــــو

تولد گل و نور و شبنم و پاکي است

تولـــــــــد تــــــــــــو

تولد شب و شقايق و شبنم است

تولدت مبارک

آبجی گــــــــــــــلم تولــــــــــدت مبارک

به نام او که نامش در دل تنگم طلوع کرد و هيچ گاه غروب نخواهد کرد

به نام خداوند عشق و ميلاد

بها نه ام ... قبل از گفتن هر سلامي و كلامي تنها ميگويم

 ميلادت مبارك

بابا ایول اینا چیکار میکنن

بالاییها تکنو میزنن ، پایینیها کردی میرقصن

حالا نوبت کیکه

عزیزم بدو بیا شمعا رو فوت کن

تولد ،تولد، تولدت مبارک بیاشمعا رو فوت کن که صد سال زنده باشی

جشن تو جشن تولده تموم خوبیهاست

جشن تو جشنه شروع تموم شادیهاست

تولدت مبارک ،تولدت مبارک

امشب شب ما غرق گل و شادی و شوره

از جشنه ستاره آسمون یه پارچه نوره

امشب خونمون پر از طنین دلنوازه

این کوچه پر از نوای دلنشین سازه

عزیزم هدیه من برات  يه دنيا عشقه

زندگيم با بودنت درست مثل بهشته

تو خونه سبد سبد گلهاي سرخ و ميخك

عزيزم دوست دارم  تولدت مبارك

تولدت مبارك

جشن تو جشن تولده تموم خوبيهاست

جشن تو جشن شروع تموم شاديهاست

جشن تو طلوع يك روزه مقدس برام

وقت شكر گزاريه به سوي درگاه خداست

عزيزم هديه من برات يه دنيا عشقه

زندگيم با بودنت درست مثل بهشته

تو خونه سبد سبد گلهاي سرخ و ميخك

عزيزم دوست دارم تولدت مبارك

تولدت مبارك

تولدت مبارك

حالا نوبت کادوهاست اول کادوی خودم

عزیزم با یه دنیا عشق تقدیم به تو گلم

ببخشید اگه کمه

آبجی عزیزم :

امیدوارم که سالهای سال با سلامتی و یه دنیا عشق

این روز رو درکنار خانواده مهربونت  جشن بگیری

مهربونم خیلی خیلی دوستت دارم

اگه زیاد خوب نشد دیگه به بزرگی خودت ببخش منو

 Happy BirthDay to You    Happy BirthDay to You

تولد تولد تولدت مبارک

سلام آبجی جونم.تولدت مبارک عزیز دلم.امیدوارم ۱۰۰ سال در کنارمن جشن بگیری.

برات بهترین ها رو از خدا طلب می کنم.

دوست دارم مهربونم

خداوندا

از تو متشکرم که او را آفریدی

او را آفریدی تا روزها کنارم باشد.

او را آفریدی تا روزی خستگی هایم را در قعر چاهی پنهان کند.

او را آفریدی تا درکنار و همراه من قرار بگیرد.

خداوندا

از تو متشکرم

و امروز بعد از گذشتِ سالها، دوباره به همان روزی رسیدیم که او را آفریدی.

آری…امروز روز تولدِ اوست.

خداوندا…

امروز را بهترین روزت می نامم، که در چنین روزی غنچه ای جوانه زد

 و چشم به روی این جهان گشود.

امروز روز تولدِ توست. 

 تولدت را که مقارن با بهترین های زندگی ام می باشد را، به تو عزیزم تبریک می گویم.

تولدت مبارک آبجی عزیزم

هجده دی سال .......

آمدی به این جهان با جاه و حشمت

در یک شبِ ساکت و سردِ بارانی

 تولدت امید شد برای زندگانی

مادر به بی قراری، پدر به انتظارت

تشنه به دیدار تو، از جام رویت

چشم به جهان گشودی با ناز و صد کرشمه

گل به گلستان آمد با ناز و صد تا غمزه

دی  آن سال را بهار کردی عزیزم

تولدت را شاد کرد هم مامان و هم پدر

امسال هم که باشد دی ماه هشتاد و شش

آبجی ... ساله شده ،بیا دربیار چشم

بهار .... سالگی شروع شد امروز

خوشحال باش عزیزم،هر روز مثل امروز

تولد،تولد ، تولدت مبارک

               تولد،تولد ، تولدت مبارک  

                              تولد،تولد ، تولدت مبارک 

چه لطیف است حس آغازی دوباره

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن

و چه اندازه شیرین است امروز

روز میلاد

روز تو

روزی که تو آغاز شدی

تولدت مبارک

دیگر نه تو نه او نه هیچ کس

تنهايم گذاريد...

ازاين واهمه به دور خواهم شد

 تنهايم گذاريد...

از اين روز مي ترسيدم ،سراغم نياييد

تنهايم گذاريد.....

اگر ذره اي از خاكم باز گردم.

تنهايم گذاريد.....

دگر دلي نمانده ويرانه گشته خانه

تنهايم گذاريد.....

شكستنم همين بود،

.تنهايم گذاريد...

بيشتر از اين نمانده ، اين اوج خستگيم است

تنهايم گذاريد.....

هر كدام كنار منين و من تنهاترين تنها،

تنهايم گذاريد...

با تو بودن لذت آرامش هست برايم.،اما،

تنهايم گذاريد.....

نمي خواهم اندوه ام بهر تو باشد

تنهايم گذاريد.....

ساحل دريايم را كسي نديد ،

تنهايم گذاريد.....

اين دل شكسته را تنها گذاريد...

تنهايم گذاريد.....

از اين پس از خود گويم

تنهايم گذاريد.....

از اين ويرانه،ز اين كاشانه

تنهايم گذاريد.....

شايد ندانيد غمتان مرگي بود برايم

تنهايم گذاريد....

به پايان رسيدم دگر چون گل شكسته

تنهايم گذاريد...

«قشنگترين اشتباه»

حس تو ،نبض تو ،دست تو خاطره شد
عشق تو ، ياد تو ، اسم تو خاطره شد
مثل يك حس زيبا ، مثل يك خواب كوتاه
من اسمتو گذاشتم «قشنگترين اشتباه»
بي تو هر لحظه من، شكست بي صدا بود
اين خنده ها دروغه، بي تو شادي كجا بود
حس نوازش تو، هنوز رو پوست منه
گرمي خوب دستات، منو آتيش مي زنه
روزهاي شادي و عشق ، حيف كه چه زود مي گذره
از قصه من و تو ، چي مونده جز خاطره
گرفته هر ستاره فانوس عشق به راهت
نرفت از ياد آينه هنوز رنگ نگاهت
رفتي تو از زندگيم، انگار كه يك خواب بودي
در لحظه هاي عمرم ، افسوس كه كمياب بودي
مي دونستم از اول‎ْ‏، اين رسم زندگي نيست
خوشبختيها زودگذر، هيچوقت هميشگي نيست
به دنبال يك رؤيا كه دست نيافتني بود
مي دونستم از اول، قلبم شكستني بود
مثل يك حس زيبا، مثل يك خواب كوتاه
من اسمتو گذاشتم«قشنگترين اشتباه»

تقديم به قشنگترين اشتباه زندگيم

بهت نگفتم...

بهت نگفتم تا حالا اينكه چقدر دوستت دارم

اما حالا بهت ميگم بي تو دارم كم ميارم

بهت نگفتم تا حالا كه بد جوري عاشقتم

بهت نگفتم تا حالا اما حالا بهت ميگم

داري كجاها ميكشي باز اين دل در بدرو

قشنگ و مهربون من اينجوري از پيشم نرو

بهت نگفتم تا حالا اينكه چقدر دوستت دارم

اينكه چقدر آرزومه پيش چشات كم نيارم

دلم ميخواد باور كني از ته دل ميخوام تو رو

وقتي ميگم بمون بمون وقتي ميگم نرو نرو

بري هزار سالم بشه چشم انتظارت ميمونم

بازم براي دل تو ترانه هامو ميخونم

خودت ميدوني كه تو رو از دل و از جون ميخوامت

بدون كه عشق من شدي من مثل مجنون ميخوامت

بهت نگفتم تا حالا اينكه چقدر دوستت دارم

اما حالا بهت ميگم بي تو دارم كم ميارم

بهت نگفتم تا حالا كه بد جوري عاشقتم

بهت نگفتم تا حالا اما حالا بهت ميگم

دلم ميخواد باور كني از ته دل ميخوام تو رو

وقتي ميگم بمون بمون وقتي ميگم نرو نرو

تقديم به كسي كه مثل خون تو رگهامه

 و

 نميتونم هيچوقت از خودم جداش كنم

خيال كردم بري ميري از يادم

تو رفتي و نرفت چيزي از يادم

تو رفتي تازه عاشقتر شدم من

از اوني هم كه بود بدتر شدم من

صبح تا شب اين شده كارم

كه واسه چشات بيدارم

تو خداي عاشقايي تو تموم كس و كارم

تو بداد من رسيدي وقتي تنهاييمو ديدي

تو نذاشتي برم از دست اگه چيزيم هنوزم

نازنينم اميد شيرينم من بجز تو كسي نمي بينم

از اون روزي كه رفتي

يه روز خوش نديديم

بجز دستاي گرمت بلا و خوش نديدم

زندگيمو به پاي تو دادم

اون روزا رو نميره از يادم

نازنينم برس به فريادم

كاش اينجا بودي...

گل من گوهر من كاش اينجا بودي

جان من جوهر من كاش اينجا بودي

اگر اينجا بودي خانه خاموش نبود

آينه فاصله داشت گل فراموش نبود

وزن قلبم سنگين غربت و آهنگ نبود

ساعت ديواري خسته از زنگ نبود

گل من گوهر من كاش اينجا بودي

جان من جوهر من كاش اينجا بودي

با تو بودن هيهات تا ابد ممكن بود

لحظه هاي بيدار تا ابد ساكت بود

اگر اينجا بودي زندگي وسعت داشت

غزل آمرزش به قلم رغبت داشت

گل من گوهر من كاش اينجا بودي

جان من جوهر من كاش اينجا بودي

گم ترين پيدايي هستي و اينجايي

من كه با تو هستم تو چرا تنهايي

با همه دوري ها اينهمه فاصله ها

همه جا سرشار است از هوايت اينجا

گل من گوهر من كاش اينجا بودي

جان من جوهر من كاش اينجا بودي

لب دريا رو به موجها    

روي نيمکت تک و تنها

توي رويا با خيالت       

زندگي رو زنده هستم

لب دريا عين موجها        

باز به يادت مي خروشم

تا بفهمي خيلي وقته  

اينجا منتظر نشستم

لب دريا انتظارت چه قشنگه

همه عمر انتظارت چه قشنگه

دريا بازم منو فرياد مي زنه 

مي گه خشکي جاي موندن ديگه نيست

بيا دريايیشو تا ماهي باشيم

 آخه ماهي توي آب زندوني نيست

لب دريا انتظارت چه قشنگه

همه عمر انتظارت چه قشنگه

دوستت دارم عزیزم

تو دفتر سیاه سرنوشتم

هر چی باید از تو بگم نوشتم

برات نوشتم عاشقم بخونی

روم نمیشه بهت بگم میدونی

چه مهربونی ماه آسمونی

برام عزیز تر از جون میمونی

چه جوری بگم دوستت دارم عزیزم

 دلت بسوزه یار من بمونی

چه جوری بگم دوستت دارم عزیزم

دلت بسوزه یار من بمونی

تو زندگیم خیلی گلا رو چیدم

شاپریای قصه ها رو دیدم

هیچکی با من مثل تو یار نبودش

تا تو رو دیدم از همه بریدم

چه مهربونی ماه آسمونی

برام عزیزتر از جون میمونی

چه جوری بگم دوستت دارم عزیزم

دلت بسوزه یار من بمونی

چه جوری بگم دوستت دارم عزیزم

 دلت بسوزه یار من بمونی

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکرخودم باشم و آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست

تنهایم تنهای تنهایم

آزاد از امروز و  فردایم

مگه عاشقت نبودم

مگه باورت نداشتم

مگه آخرش خودم رو پای باورم نذاشتم

مگه هرنفس نخواستم تو رو همنفس بدونم

چی شد اون صدا که باید حالا با خودم بخونم

تنهایم تنهای تنهایم

آزاد از امروز و  فردایم

مگه عاشقت نبودم

مگه پای قصه ها رو به شب تو وا نکردم

مگه تا همین ترانه تو رو هم صدا نکردم

تو رو هم صدا نکردم که نموندی عاشقانه

میخوام با خودم بخونم

برو از همین ترانه

تنهایم تنهای تنهایم

آزاد از امروز و فردایم

اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي غريبي است

 غمي نيست

همين انتظار رسيدن شب برايم كافيست

یادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم وقت پر پر شدنش سوز و نوايي نکنيم

يادمان باشد سر سجاده عشق جز براي دل محبوب دعايي نکنيم

يادمان باشد از امروز خطايي نکنيم گرچه در خود شکستيم صدايي نکنيم

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بي سر و پايي نکنيم

  ميدوني فرق توبا عشق چيه؟اون كلمه است تومعني اوني
ميدوني فرق توبازندگي چيه؟اون اجباره ولي تودليل اوني
ميدوني فرق توبا گل چيه؟اون گياهه ولي توعطر اوني
ميدوني فرق توباشعر چيه؟اون نوشته است ولي توتعبير اوني

صدها فرهنگ را ورق زدم .هزاران لغت را از نظر گذراندم .

گفتم شاید بین کلمات همچون جواهرات گوهر تابناکی پیدا

کنم.شاید بین کلمات کلماتی محبت امیز و گرم چون شرابی

کهنه پیدا کنم. دنبال کلماتی گشتم که برایم تازگی داشته باشد.

صدها کتاب صدها ورق اما افسوس انها را نیافتم . ولی

یکباره برقی خرمن وجودم را اتش زد و ان کلمات را در

قلب خود پیدا کردم . کلماتی شور انگیز که گوهر وجودم را

روشن ساخت و همیشه ان را در خاطر خود می سپارم که :

توی آینه خودتو ببین چه زود به زود
توی جوونی غصه اومد سراغت پیرت کنه
نذار که تو اوج جوونی غبارغم
بشینه رو دلت یهو پیرو زمین گیرت کنه
منتظرش نباش دیگه او تنها نیست
تا آخر عمرت اکه تنها باشی اونمیاد
خودش می گفت یه روزی میذاره میره
خودش میگفت یه روز خاطره هاتو می بره از یاد
آخه دل من دل ساده ی من
تاکی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
آخه دل من دل دیوونه ی من
دیدی اونم تنهات گذاشت بعد یه عمر آزگار
آخه دل من دل دیوونه ی من
تاکی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
دیدی اونم رفت اونم تنهات گذاشت رفت
تو موندی و بی کسی و یه عمر خاطره پیشت
دیگه نمیاد دیگه پیشت نمیاد
از اوچی موند برات به جز یه قاب عکس روبروت
آخه دل من دل دیوونه ی من
تاکی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
تا کی میخوای بشینی به پاش بسوزی
تا کی میخوای بشینی چشم به در بدوزی
در پی پیدا کردن کسی برو
که فقط واسه ی خودت بخواد تورو

 

لالالالا لالا گل پونه

بیا که بدون تو دل خونه

بیا که بدون تو تن خستم

لبریز از حس جنونه

لالالالا لالا گل لاله

زندگی بی تو واسم محاله

بیا از اون وقتی که رفتی

این دل داره همش می ناله

گریه شده کار من و

غصه شده همدم من

قطره اشک تو چشام

شده شریک غم من

خونه بدون تو شده

مثل یه زندون سوت وکور

من موندم و هق هق واسه

خاطره های جور وا جور

بیا که با اومدنت

تموم می شه دردهای من

بیا که وقتی تو باشی

قشنگ می شه دنیای من

لالالالا لالا گل پونه

بیا که بدون تو دل خونه

بیا که بدون تو تن خستم

لبریز از حس جنونه

لالالالا لالا گل لاله

زندگی بی تو واسم محاله

بیا از اون وقتی که رفتی

این دل داره همش می ناله

بدون که تو هق هق من

جز غم دوری حرفی نیست

بدون دلیل گریه هام

جز تو بودن چیزی نیست

برای من که عاشقم

عشق همیشگی تویی

اون که کنارش دل خوشم

فقط تویی تویی تویی

لالالالا لالا گل پونه

بیا که بدون تو دل خونه

بیا که بدون تو تن خستم

لبریز از حس جنونه

لالالالا لالا گل لاله

زندگی بی تو واسم محاله

بیا از اون وقتی که رفتی

این دل داره همش می ناله

زندگی قطره قطره لحظه هاست که به هم می پیوندد

و دریای بی کران ما ادمیان را به وجود می اورد

و ما انسانها در این دریا چو غریقی هستیم که برای

زنده ماندن دست و پا می زنیم .

روز وقتي به گل نيلوفر نگاه مي کردم ترس تموم وجودمو برداشت که شايد منم يه روزمثل گل نيلوفر تنها بشم. سريع از کنار مرداب دور شدم. حالا وقتي که ميبينم خودم مرداب شدم دنبال يه گل نيلوفر مي گردم که از تنهايي نميرم و حالا مي فهمم گل نيلوفر مغرور نيست اون خودشو وقف مرداب کرده

پروانه

يك روز سوراخ كوچكي در يك پيله ظاهر شد.
شخصي نشست و چند ساعت به جدال پروانه براي خارج شدن از سوراخ كوچك ايجاد شده درپيله نگاه كرد.

سپس فعاليت پروانه متوقف شد و به نظر رسيد تمام تلاش خود را انجام داده و نمي تواند ادامه دهد.

آن شخص تصميم گرفت به پروانه كمك كند و با قيچي پيله را باز كرد.
پروانه به راحتي از پيله خارج شد اما بدنش ضعيف و بالهايش چروك بود.
آن شخص باز هم به تماشاي پروانه ادامه داد چون انتظار داشت كه بالهاي پروانه باز، گسترده و محکم شوند و از بدن پروانه محافظت كنند.

هيچ اتفاقي نيفتاد!

در واقع پروانه بقيه عمرش به خزيدن مشغول بود و هرگز نتوانست پرواز کند.

چيزي که آن شخص با همه مهربانيش نميدانست اين بود که محدوديت پيله و تلاش لازم براي خروج از سوراخ آن، راهي بود که خدا براي ترشح مايعاتي از بدن پروانه به بالهايش قرار داده بود تا پروانه بعد از خروج از پيله بتواند پرواز کند.

گاهي اوقات تلاش تنها چيزيست که در زندگي نياز داريم.
اگر خدا اجازه مي داد که بدون هيچ مشکلي زندگي کنيم فلج ميشديم، به اندازه کافي قوي نبوديم و هرگز نميتوانستيم پرواز کنيم.

من قدرت خواستم و خدا مشکلاتي در سر راهم قرار داد تا قوي شوم.

من دانايي خواستم و خدا به من مسايلي داد تا حل کنم.

من سعادت و ترقي خواستم و خدا به من قدرت تفکر و قوت ماهيچه داد تا کار کنم.

من جرات خواستم و خدا موانعي سر راهم قرار داد تا بر آنها غلبه کنم.

من عشق خواستم و خدا افرادي به من نشان داد که نيازمند کمک بودند.

من محبت خواستم و خدا به من فرصتهايي براي محبت داد.

« من به هر چه که خواستم نرسيدم …
اما به هر چه که نياز داشتم دست يافتم»

بدون ترس زندگي کن، با همه مشکلات مبارزه کن و بدان که ميتواني بر تمام آنها غلبه کني.

.

عزیزم مال مني تا هميشه 

 ستاره ها نميخوان اشك من و ببينن

غم هاي روزگارو واسه دلم بيچينن

تا کی عاشق باشم و از عشقم دور ؟ تا کی اسیر

تنهایی هایم باشم و از یارم دور

تا کی باید به خاطر دوری تو اشک بریزم و حسرت آن

دستهای گرمت را بکشم

 تا کی باید از خدای خویش التماس کنم تا تو را به

من برساند ، نزدیک و نزدیک تر کند

 تا بتوانم تو را در آغوش بگیرم

 تا کی باید صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم

 و دلم برایت تنگ شود

 تا کی باید غروب پر درد

عاشقی را ببینم و دلم بگیرد