آمد خنده آمد گريه بامن پر گرفت

                       میتونی نگاهم نکنی اما نمیتونی جلوی چشمهای منو بگیری

                    میتونی بگی دوستت ندارم اما نمیتونی بگی دوستم نداشته باش

                            میتونی ازپیشم بری ولی نمیتونی بگی دنبالم نیا

                       پس من نگاهت میکنم  دوستت دارم   وتا ابد دنبالت میام

        اگه یه شب به آسمون نگاه کردی وهیچ ستاره ای ندیدی من حاضرم تا صبح

                      برات چشمک بزنم تا بشم تک ستاره ی آسمونت.

      اگه میتونستم تورو مجازات کنم از تو می خواستم به اندازه ای که من دوستت دارم

                                        منو دوست داشته باشی.

       اگه می دونستی چقدر تنهام همیشه برام اشک می ریختی واگه میدونستی همیشه

                            اشک می ریزم هرگز تنهام نمیذاشتی!

     دو تا آدم برفی در  دو طرف رودخانه ای با دیدن هم عاشق شدن.اونا از عشق هم

                         آب شدن تا شاید تو آب رود خانه بهم برسند.

           زمانی که فکر میکنی تو هفت آسمون یک ستاره هم نداری بدون که یکی

                    یه گوشه دنیا هست که واسه دیدنت لحظه شماری میکنه.

        آنکس که می گفت دوستم داره عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد رهگذری

        بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت .صدای خش خش برگها همان

                     آوازی بود که من گمان می کردم می گوید: دوستت دارم!!

       میگن خدا همیشه بهترین چیزشو به بهترین بنده اش میده .ولی من که بهترین بنده اش

                                  نیستم پس چرا خدا تورو به من داد!!!   

     تورا دوست دارم

                   نگاهت را کلامت را آغوشت را

         تورا دوست دارم

                   به اندازه تمام زیباییهای دنیا            

     نه کم است

        تورا دوست دارم

     به اندازه تمام رنگها

                 نه بازم کم است  

         تورا دوست دارم

                    به اندازه تمام دنیا              

       من تورا درتک تک ذرات وجودم لمس میکنم

             در هر نفس عطرت را حس میکنم.

       با هر ضربان قلبم عاشقانه تورا دوست دارم        

       دیگر درپس کوچه های خاطرات جستجویم نکن

      مرا نخواهی یافت که من درتو محوشده ام وچه

                     در آمیختن زیبایی . 

  دلم گرفته از این روزگار دلتنگی 

 گرفته اند دلم را به کاردلتنگی 

 دلم دوباره در اندوه خستگیها ماند 

  گرفت آیینه ام راغبار دلتنگی

 شکست پشت من ازداغ بی تو بودنها 

 به روی شانه دل ماند بار دلتنگی

 درون هاله ای از اشک مانده سرگردان

 نگاه خسته من در مدار دلتنگی

 آن زمان که تو ازپیش من رفتی   

 نشسته ام من ودل کنار دلتنگی

     دیگر پرنده احساس من نمی خواند    

 مگر سرود غم از شاخسار دلتنگی  

 بیا که ثانیه ها بی تو کند می گذرد

  بیا که بگذرد این روزگار دلتنگی  

                                                         

                هرچی عطر گل یاسه مال تو  

                                                     هرچی احساس نیازه مال من

                   هرچی حرفای قشنگه مال تو

                                                             هرچی گوشه وکنایست مال من

                هرچی آهنگ قشنگه مال تو

                                                      صدای ساز شکسته مال من

             کوه بیستون با نقشش مال تو

                                                         تیشه ورنجش مال من

            هرچی آسمون صاف مال تو

                                                  هرچی ابرای سیاهه مال من

          هرچی روزای بلنده مال تو

                                                    شبای سیاه ابری مال من

          اون شبای پرستاره مال تو

                                                یه دونه ماه ونشونش مال من

                هرچی دریاست توی دنیا مال تو

                                                           یه چیکه قطره بارون مال من

          تموم رنگهای عالم مال تو

                                                    یه دونه رنگ قشنگش مال من

خیلی دلم میخواد لبامو بذارم رو لبات. اما نمیتونم ........ چون مامانم گفته

نو شابه رو باید با نی بخوری

دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم

تو روزگار بی کسی یه عمره که

آسو پاسو در به درم

                   اگه نگام گم میشه تو شهر چشات، منو ببخش

                    منو ببخش ،اگه شبها ستاره ها رو میشمرم               

                اگه همش پیش همه          بهت میگم دوست دارم

                           منو ببخش، اگه سبد سبد گل میچینم

                     منو ببخش   ، اگه شبا فقط تورو خواب می بینم            

                       منو ببخش ،اگه تورو می سپرمت دست خدا

                      اگه پیش غریبه ها           به جای تو میگم شما

                             منو ببخش، اگه واسه   چشمای تو خیلی کمم

                              تو یه فرشته ای و             من خیلی باشم یه آدمم

                                     منو ببخش اگه فقط      می خوام بشی مال خودم

                                  ببخش، اگه خیلی کمم                     ولی زیادی عاشقت شدم

برای تو می نویسم

برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست

برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست

برای تويی كه احساسم از آن وجود نازنين توست

برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شد

برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است

برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردی

برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردی

برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است
 
برای تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است

برای تويی كه قلبت پـاك است

برای تويی كه در عشق ، قـلبت چه بی باك است

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است

برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است

برای تویی که آرزوهایت آرزویم است

من همونم که هميشه غم وغصه اش بي شماره

اونيکه تنهاترينه حتي سايه ام نداره

اين منم که خوبي هاشو کسي هرگز نشناخته

کوچه در راه رفاقت همه هستي شوباخته

هررفيق راهي با من دوسه روزي عاشقم بود

عشق اون باعث درد همه دقايقم بود

  اگر یه روز شنیدی که هزار نفر دوست دارن بدون که اولیش منم

        اگر یه روز شنیدی که صد نفر دوست دارن بدون که اولیش منم

     اگر یه روز شنیدی که ده نفر دوست دارن بدون که اولیش منم 

  اگريه روز شنيدي كه يك نفر دوست داره بدون كه اون منم            

         اگر یه روز شنیدی که هیچ کس تو رو دوستت نداره بدون که اون روز من مردم

           

هميشه اوني كه ناز ميكنه محبت مي بينه ولي اوني كه محبت مي كنه تنهاست                                                      

               درست مثل من                          

هميشه يكي هست كه درد و دلت رو بهش بگي ولي از اوني بترس كه همون بشه دردودلت

از طرف اوني كه تنهاست،تنها اومده، تنها ميره، تنهاش ميزارن، تنهانمي زاره،

 تنهايه آرزو داره، اونم اينه كه تو تنهاش نزاري

چه زيباست بخاطر تو زيستن و براي تو ماندن و به پاي تو  سوختن

و چه تلخ و غم انگيز است دور از تو بودن براي تو گريستند و به عشق دنياي تو نرسيدن

اي كاش ميدانستي بدون تو و به دور ازدستهاي مهربانت زندگي چه نا شكيباست

زمان طولانی می شه واسه اونایی که غصه دارن

کوتاه می شه واسه اونایی که شادن

دیر می گذره برای اونایی که منتظرن

زود می گذره برای اونایی که عجله دارن

اما

اما ابدی می شه برای اونایی که عاشقن

عشق درونی چنان عظیم است که همه چیز را دگرگون می کند.

عشق احساسی به شدت وابسته به رنگ هاست گویی

هزاران رنگین کمان روی هم قرار گرفته باشد.

عشق هیچ منطقی را نمی شناسد.

عشق زندگی را توجیه می کند.

عشق آزادی است.

 عاشق باش

عشق 

                ديگه باورم شده تنها شدم هيچكي نيست دست توي دستام بذاره

                       ديگه آرزوم اينه ببينمت سر رو شونه هات بذارم

              دوباره هر شب  خوابتو مي بينم اما تو رفتي و برنمي گردي مي دونم

                   خواستي كه  فراموشت كنم  ولي اينو از دلم نخواه نمي تونم

                   مي دوني  تنها  شدن حقم نبود مني كه هميشه عاشقت بودم

                   تو برو سفر فراموشم  بكن اما من هميشه عاشق مي مونم

           با تو بودن فقط تو خواب و خيال رفتي از پيشم هنوزم رفتنت واسم سواله

                           رفتي سفر با رفتنت سوختم و خاكستر شدم

                         خواستم كه از يادم بري رفتي و عاشق تر شدم

               هنوز هم  قلب شيشه اي احساسم را با سنگ نا مهربانيها مي شکنند

میدونی میون ما هر چی بود گذشت و رفت

اون بهار آشنایی خیلی زود گذشت و رفت


دیگه از دوست دارم حرفی نزن

آخه عشقی نیست میون تو و من


من و تو بنده این ما و منیم

اما عشق یعنی با هم یکی شدن


از دلم میپرسم آیا تورو میبینم دوباره

میپیچه صدات تو گوشم که با خنده میگی آره

خنده های تو فریب گریه های تو دروغ

تو چی بودی واسه من یه چراغ بی فروغ


دیگه از دوست دارم حرفی نزن

آخه عشقی نیست میون تو و من

کاش نمی فهمیدی هیچوقت که چه قد عاشقتم

کاشکی چشمات واسه یک روزم شده هوای چشمامو میکرد

کاشکی از لحن قشنگ اون صدات

نمیخوندم که همه اون عاشقونه گفتنات

فقط و فقط به خاطر منه

آخ چه قد دلم میخواست که عشقتو

واسه یک لحظه شده از توی چشمات بخونم

اما تو مخمل ناز اون چشات

همه چی پیدا میشه جز عشق من

دیگه هیچوقت نمیخوام بهم بگی

نفسات هنوز به خاطر منه

نفسم دروغ نگو من نفساتو میشناسم

توی حرم نفسات

هر دلیلی میتونم پیدا کنم به جز خودم

نازنینم میدونم دلت یه جای دیگه گیره ولی راستشو بخوای

هیچکی جز من تورو اندازه جونش نمیخواد

میدونم میدونی که تمام زندگیم شدی

اما این یادت نره زندگیمو وقتی میخوام

که منو بازی نده

اگه بازی بخورم

تورو با زندگیمو یه جا به آتیش میکشم

نه بابا نترس عزیزم برو کارتو بکن

اگه بازی بخورم

تنها چیزی که به آتیش میکشم خاطره های خوبته

آخه تو یه روزی زندگیم بودی

عزیزم دوست دارم حتی اگه تو قلب تو

دیگه جایی واسه من نباشه

آخه من هنوز همونم که بهت گفته بودم

نازینم هر چه هستی باش اما باش

حالا كه به گذشته برگشتم

دارم فکر می کنم

عشقم از کجا شروع شد

از همون  روزهای اول

یا از همون نگاه اول

راستش رو بخوای هر چقدر فکر کردم

هیچی دستگیرم نشد

فقط از یک چیز مطمئنم

که تا آخرین نفس دوست داشتم و دارم

چون نهالی سست می لرزد

روحم از سرمای تنهایی

می خزد در ظلمات قلبم

وحشت دنیای تنهایی

اگه بگم که قول می دم تا همیشه باهات باشم

اگه بگم که حاضرم فدای اون چشات بشم

اگه بگم توآسمون عشق من فقط تویی

اگه بگم بهونه ی هر نفسم تنها تویی

اگه بگم قلبمو من نذر نگاهت می کنم

اگه بگم زندگیمو بذر بهارت می کنم

اگه بگم ماه منی هر نفس راه منی

اگه بگم بال منی لحظه ی پرواز منی

میشی برام خاطره ی قشنگ لحظه ی وصال
 
میشی برام باغبون میوه های تشنه وکال

میشی برام ماه شبای بی سحر

میشی برام ستاره ی راه سفر

ولی بدون هرجا باشی یا نباشی مال منی

بدون اگه برای من هم نباشی عشق منی

برای سعادت شبا شعرامو من داد می زنم
 
برای خوشبختی تو خدا رو فریاد می زنم

گفتم این و بنویسم که دوست دارم عزیزم

بیشتر از تو می دونم من که تو اینو نمی دونی


تا ابد عشق منی

 من اگردیوانه ام 
 

با زندگی بیگانه ام 

 مستم اگر یا گیج و سرگردان و مدهوشم 

 اگر بی صاحب و بی چیز و ناراحت

خراب اندر خراب و خانه بر دوشم 

 اگر فریاد منطق هیچ تأثیری ندارد 

 در دل تاریک و گنگ و لال و صاحب مرده ی گوشم 

 به مرگ مادرم : مردم 

 شما ای مردم عادی 

 که من احساس انسانی خودرا 

 بر سرشک ساده ی رنج فلکت بارتان 

 بی شبهه مدیونم 

 میان موج وحشتنکی از بیداد این دنیا 
 

در اعماق دل آغشته با خونم

هزار درد دارم 

 درد دارم

 این شبهای دلتنگی که غم با من هم آغوشه

به جز اندوه و تنهایی کسی با من نمی جوشه

کسی حالم نمی پرسه کسی دردم نمی دونه

نه هم درد و هم آوایی با من یک دل نمی خونه

از این سرگشتگی بیزارم و بیزار

ولی راه فراری نیست از این دیوار

برای این لب تشنه دریغا قطره آبی بود

برای خسته چشم من دریغا جای خوابی بود