نام: محمّد

نام پدر: امام حسن عسكرى(ع)

نام مادر: نرجس ( نرگس )

القاب: حجت ، خاتم ، صاحب الزّمان ، قائم ، منتظَر ، و از همه مشهورتر مهدى

شكل: چون ستاره درخشان نورانى ، و داراى خالى سياه بر گونه راست 

زاد روز: شب نيمه شعبان 255 ، هنگام طلوع فجر

زادگاه: شهر سامراء

غيبت صغرى: از سنّ پنج سالگى به مدّت 69 سال

غيبت كبرى: با در گذشت چهارمين نماينده و سفير آن حضرت از سال 329 آغاز گرديد; و تا به هنگام فرمان الهى مبنى بر اجازه ظهور و قيام آن بزرگوار ، همچنان ادامه خواهد داشت.

محل ظهور: مكّه معظّمه.

محل بيعت: مسجدالحرام ، ميان ركن و مقام.

يادگار أنبياء: انگشتر سليمان در انگشت او ، عصاى موسى در دستش ، و بطور خلاصه آنچه خوبان همه دارند او تنها دارد.

ياران: سيصد و سيزده نفر ( به عدد اصحاب بدر ) ، افرادى باشند كه هسته مركزى زمامدارى او را تشكيل دهند; و در حقيقت كارگردانان اصلى قيام مهدى(ع) ، و كارگزاران درجه اوّل انقلاب جهانى اسلام خواهند بود كه از اطراف جهان به دور حضرتش گرد آيند.

مركز حكومت: مسجد كوفه ، ــ  مركز خلافت و حكومت جدّ بزرگوارش على(ع) ــ .

وزير و معاون: عيسى(ع) از آسمان فرود آيد و به عنوان وزير با حضرتش همكارى نمايد.

بركات حكومت و رهبرى او: درهاى خير و بركت از آسمان به روى مردم گشوده شود; عمرها به درازا كشد; مردم همه در رفاه و بى نيازى بسر برند; شهرها همه بر اثر آبادانى و سرسبزى به هم پيوسته گردند ، آنچنان كه مسافران را به برداشتن توشه نيازى نخواهد بود; و اگر زنى يا زنانى تنها از مشرق به مغرب روند كسى را با آنها كارى نباشد.

در کتابی معانی عشق از نظر مردم را خواندم

یکی گفت عشق دریای است که دو ساحل را به هم پیوند می دهد

یکی گفت عشق کویری بی انتهاست که پایانی ندارد

یکی گفت عشق مانند سیبی است که به طور مساوی در بین دو نفر تقسیم می شود

یکی گفت عشق یعنی از خود گذشتن برای دیگری

و شخصی دیگر گفت عشق حسرت چیزی است که نخواهی داشت

و شخصی گفت عشق تقسیم تمام زندگی دو نفر است

و شخصی گفت عشق مانند قفلی است بر قلبها

و شخصی گفت عشق نگاهی از محبت است

تو با من بمان که بدانم يکي است که در کنارم ايستاده است که بدانم با من است

تو با من بمان که بفهمم دوست داشتن يعني چه؟ تو با من بمان که

ماندگاري امروز شروع شود و براي هميشه خاتمه يابد

تو با من بمان که بدانم روزکار بدون ماست که

بي وفا مي شود . وفا را بايد از خود

بياموزيم تا نگوييد بي وفايي

تو بمان نه به ماندگاري

اين دنيايي که روزي

نباشد و روزي تمام

ميشود نه اينگونه

نباش با من بمان

تا ابد تا زماني که من ديگر نباشم آنگاه تو بر سر مزارم بيا و

آنگونه با من بمان !

تو با من بمان

هجوم آورده

بر قلبم سکوت آسمان غم

درون سينه ي تنگم پر از نقش و نشان غم

سکوت ساده اي بودي نشستي در نگاه من

شدي گم در دل پاييز و من گم در ميان غم

تمام آسمان ها را براي ديدنت گشتم

نشد سهمم

به جز رنج و هزاران کهکشان غم

نمي دانم چرا امشب دلم تنهاي تنها شد پر از

ترديد مردن يا حضور بي امان غم درون دفتر

عشقم هزاران حرف بي معناست تويي تنها دليل

من براي ترجمان غم از آن لحظه که

تو رفتي

دلم در حسرتت پوسيد هجوم آورده بر قلبم

سکوت آسمان غم

به من چیزی بگو شاید ُ هنوزم فرصتی باشه

هنوزم بین ما شاید َ یه حسه تازه پیدا شه

یه راهی  رو  به من وا کن ُ تو این بیراهه بن بست

یه کاری کن برای ما ُ اگه مائی هنوزم هست

به من چیزی بگو از عشق ُ از این حالی که من دارم

من از احساس شک کردن  به احساس تو بیزارم

تو هم شاید شبیه من تو این برزخ گرفتاری

تو هم شاید نمی دونی چه احساسی به من داری

گریزی جز شکستن نیست ُ منم مثل تو می دونم

نگو باید برید از عشق نه میتونی ُ نه میتونم

دلم میخوا د توی رگام به جای خون عشق تو باشه .

دلـــــــم میخواد تو نفسـم گرمــی مهر تو باشه .

دلم میخواد تو قلب من همیشه عشق تو باشه .

دلم میخواد آتش عشق من و تو تا زنده ایم روشن باشه .

دلم میخواد که قلب من همیشه پیش تو باشه .

دلم میخواد که فصل عشق من و تو واسه همیشه بهار باشه .

دلم میخواد که رو لبات همیشه لبخند باشه .

دلم میخواد که عشقمـــــــون توی جهـــان یکی باشه .

دلم میخواد که دست من فقط تو دست تو باشه .

                   دلم میخواد که رو دیوار همیشه عکس تو باشه شا  

دلم میخواد که قلب تو همیشه مال من باشه .

دلـــم میخواد که قلب من همیشه پیش تو باشه

خواب را از چشم من دزديده اند

ياد ايامي که در ماتم گذشت----------درد جانسوزي که بر قلبم نشست

از تـــــــب غم در دلم کولاک بود

تشنه يک جرعه عشق پاک بود

در وجودم يک بيابان بي کسي------------------مرگ اميد و غم و دلواپسي

آنکه هستي را به کامم زهر کرد

کينه جو از مردمـــــــان دهر کرد

چهره عشق و صداقت زرد بود--------------------با دلم نا باوري همدرد بود

هر که ديدم ظاهري يکرنگ داشت

در نهـــــان با من سر نيرنگ داشت

روزها شبها به نوميدي گذشت---------------هر چه کردم روزگارم برنگشت

هيچکس را قلب من باور نداشت

عمق انکــــــــار مرا کافر نداشت

پيش از امشب ناله من کم نبود-----------------در نگاهم جز غم و ماتم نبود

ليــــــــک امروزم تماشايي شدست

وه که در قلبم چه غوغايي شدست

امشب از خود سر برون آورده ام-------------دل به درياي جنون آورده ام

واي دل را سخـــــــت آسان باختم

حيف از آن عمري که با غم ساختم

يک نظر يک آن دگرگون گشته ام----------پاي تا سر سحر و افسون گشته ام

در هجوم ظلمت و بيم و اميد

دستي آمد پرده شب را  دريد

حرفهايش رنگ و بويي ژرف داشت----------چشمهايش با نگاهم حرف داشت

لحن چشمانش دلم را آب کرد

تاب گيسويش مرا بي تاب   کرد

در کوير سينه بذر مهر کاشت----------گويي اندر چشم مستش سحر داشت

شور عشقش در وجودم خانه کرد

بي کـــسي را با دلم بيـــگانه کرد

گرچه قلبم آرزوي غرق داشت--------------ليک او با جمله مردم فرق داشت

    . . . . . . . . . . . . . .

باز امـشب خاطــــرم آرام نيست

سرنوشتم جز بدست جام نيست

باز امشب فکر من آزاد نيست---------------ذهن جز برگي به دست باد نيست

در دل شـــب فـکـر فردا   ميکنم

تا ســــحر با خود تقـــــــلا ميکنم

مست مست ام وحشت از هشياري است

اي خــــــدا ايـن خـــواب يا بيداري است ؟

زآن که فردا روز بيــــدارت کنند-------------------وز هرآنچه عشق بيزارت کنند

کاش امشب ذهن من ياري کند

چـــاره اي انديشه اي کاري کند

کاش امشب ذهن من ياري  کند

عشق را در شعر من جاري کند

کاش امشب ذهن من ياري کند

تا سحــــــر با دل هم آوايي کند

اي که خواب چشمهايت زندگيست------------------فکر بيداري از آن پژمردگيست

روزگارت از خوشي آکنــــده باد-------------------مهربــــاني در دلت پاينده باد

اگه کسی رو دوست داشتی امتحانش کن که اگه دوستت داشته باشه

امتحانت ميکنه.

كاش 1000 بار نوشتن دوستت دارم جريمه ي مدرسه ام بود

زندگی را دوست دارم نه در قفس. عشق را دوست دارم نه در هوس.

تو را دوست دارم تا آخرین نفس...

نزدیک شدن

((نیمه شعبان))

      برهمه شيعيان جهان

بخصوص كاربران بلاگفا و دوستاي عزيزم

مبارك باد

کساني که تو را دوست دارند دوست بدار و کساني که تو را دوست ندارند هم دوست بدار چون ممکن است آنها تغيير کنند

عشق چون اتش است که پنهان نمی ماند; زیرا هرچه عاشق در راز پوشی بکوشد,باز نگاه دو دیده اش از راز ضمیر خبر میدهد

asopas_darbedar_vali_ashegh

ديروز و فردا مرا فريب دادند........ديروز با خاطراتش و فردا با وعده هايش.......وقتي چشم گشودم امروز گذشته بود

با چنان عشقي زندگي كن كه حتي بنا به تصادف اگر به جهنم افتادي خود شيطان تو را به بهشت باز گرداند

وقتي زندگي صد دليل براي گريه کردن به تو مي دهد تو هزار دليل براي خنديدن به او نشان بده

اگه يه روز نتونستي گناه كسي رو ببخشي از بزرگي گناه اون نيست از كوچكي قلب توست

تو آسمون دنیا هر کسی ستاره ای داره چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره.

آینده از آن کسانـی است که به زیبایــی رویاهایشان ایمان دارند.

آدمي، همه چي از يادش ميره، جز يادش که هميشه يادشه.

دوستت

 دارم را من        

   دل آويزترين شعر جهان

یافته ام این گل سرخ من است    

دامني پركن از اين گل كه بري خانه

 دشمن که فشانی به دوست راز خوشبختی   

هركس به پراكندن اوست تو هم اي خوب من اين

 نكته به تكرار بگو اين دل آويزترين شعر جهان را همه

 وقت نه به يك بار و به ده بار به صد بار بگو دوستت دارم

 را با من بسيار بگو دوستم داري را از من بسيار بپرس

دوستت دارم

کجایي اي يار قديمي          ديگه نيستي تا ببيني

يادته يه روزي بهم گفتي:هر وقت خواستي گريه کني برو زيرِ بارون که نکنه نامردي اشک هاتو ببينه و بهت بخنده گفتم: اگه بارون نيومد چي؟؟؟ گفتي: اگه چشم هاي قشنگ تو بباره آسمون گريه ش ميگيره گفتم: يه خواهش دارم ؛ وقتي آسمونِ چشام خواست بباره تنهام نزار گفتي: باشه... حالا امروز من دارم گريه ميکنم اما آسمون نمي باره و تو هم اون دور دورا ايستادي و داري بهم مي خندي

 هیچ وقت تنهام نذار   

LAHZEYE JODAIE

به خدا هميشه از خدا ميخوام لحظه ي جداييمون سر نرسه 

 تا هميشه پابه پاي هم باشيم اما اين كوچه به آخر نرسه

نگو تا ابد بايد تنها باشم،آرزوهاي منو ازم نگير

من ميخوام با تو باشم با خود تو،عشق من،عشقمو دست كم نگير

اين همه شادابي يه روزي حروم ميشه

كوچه هم تموم نشه،عمرمون تموم ميشه

تا ابد با من باش همه ي هستي من

هستيمو ازم نگير حرف رفتن و نزن