کس جای در این خانه ی ویرانه ندارد

                               دل را به کف هر که دهم باز پس آرد

                                                            کس    تاب     نگهداری     دیوانه     ندارد

 .هرچی می خوای بگو ..

. بگو چرا بعضی اوقات سرد حرف می زنی... به خدا اینطور نیست

.گرمایی که تو صداته منو از خود بی خود می کنه

. اصلا نمی دونم که چی میگم

  .صداتو هیچ وقت ازم نگیر نازنینم..........

عاشق کسی باش که دلش اونقدری بزرگ باشه

که توش جا بشی نه اینکه برای رفتن تو دلش

مجبور باشــــــی خودت رو کوچیک کنی.

در یا باش که اگه کسی سنگی به طرفت

پرت کرد سنگ غرق شود نه آنکه تو

متلاطم شـــــــوی؟؟

خدایا چه لحظه ها که در زندگیم تو را گم کردم اما تو همیشه در کنارم بودی....

چه ساعت هایی که غرق در شادی و غرور تو رو که پشت همه موفقیتهام قایم شده بودی از

 یاد بردم اما تو همیشه به یادم بودی ....

وقتی دوستام درد دلاشونو برام گفتن و من خالصانه به در گاهت براشون دعا کردم فهمیدم که

 غم و غصه های دیگرون بارش سنگین تر از غصه های خودمه .... اون وقت تو وجودم

شیرینی به یاد دیگران بودن رو چشیدم .

وقتی بهم بخشیدی و ازم گرفتی فهمیدم این معامله زندگیه نه غصه خوردن واسه نداشته

هاش ...نه شاد بودن واسه داشته هاش

و وقتی به ازای نداشته ها بهم چیز بهتری دادی اون وقت به بزرگی و مهربونیت بیشتر پی

 بردم ... وفهمیدم بیشتر از اون چه که هستی باید مهربون باشی ....

خدا جونم خیلی دوست دارم خیلی زیاد و به خاطر همه چیز ممنون ....

خدایا به خاطر سه چیز سپاسگزارم

دادن هایت

ندادن هایت

گرفتنهایت

دادن هایت را نعمت / ندادن هایت را رحمت / گرفتن هایت را حکمت .

عاقبت ظلم تورو یه روز تلافی میکنم  

                                   اشکامو پاک میکنم با دل تبانی میکنم 

  میاد اون روزی که تو قهر دلم رو ببینی

                              چشماتو باز بکنی حقیقتو خوب ببینی

 میاد اون روزی که من نامه هاتو پاره کنم

                              میاد اون روزی که من غم دلمو چاره کنم

 اگه اون روز برسه منم برات ناز میکنم

                              با غمو غصه و دردم تو رو دمساز میکنم

اگه دل تاب بیاره منم به اون روز میرسم

                          روی ابرا میشینم به آسمونها میرسم

چشماي منتظر به پيچ جاده           دلهره هاي دل پاك و ساده

پنجره ي باز و غروب پاييز              نم نم بارون تو خيابون خيس

ياد تو هر تنگ غروب تو قلب من ميكوبه

                            سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه

  غروب هميشه واسه من نشوني از تو بوده 

                               برام يه يادگاريه جز اون چيزي نمونده   

   تو ذهن كوچه هاي اشنايي           پر شده از پاييز تن طلايي

   تو نيستي و وجودمو گرفته            شاخه ي خشك پيچك تنهايي

   ياد تو هر تنگ غروب تو قلب من ميكوبه

                             سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه

   غروب هميشه واسه من نشوني از تو بوده

                             برام يه يادگاريه جز اون چيزي نمونده

                           اما شباي بي كسيم يكي نمونده موندگار

                          يكي نمونده از هزار 

ستاره هاي گم شده هر شب من هزار هزار

                                   اما هيشگي تويي ستاره ي دنباله دار 

                       يكي نمونده از هزار

اي اخرين تنها ترين اواره ي عاشق

                                     هر شب عمرم همراه با من ستاره ي عاشق

اي تو اشناي ناشناسم اي مرحم دست تو لباسم

                                    ديوار شبم شكسته از تو از ظلمت شب نميهراسم

انگار كه زاده شده با من عشقي كه من از تو ميشناسم

                                            تو بودي و هستي هنوز سهم من از اين روزگار

با شب من فقط تويي ستاره ي دنباله دار با شب من فقط تويي

ای شب از رویای تو رنگین شده                                  سینه ام از عطر تو سنگین شده

ای به روی چشم من گسترده خویش                              شادیم بخشیده از اندوه بیش

همجو بارانی که شوید جسم خاک                                هستیم ز آلودگی ها کرده پاک

ای مرا با شور شعر آمیخته                                       این همه آتیش به شعرم ریخته

ای دو چشمانت چمنزاران من                                  داغ چشمت خورده بر چشمان من

ای به زیر پوستم پنهان شده                                    همچو خون در پوستم جوشا شده

ای تپش های تن سوزان من                                   آتشی در سایهء مژگان من

چون تب شعرم چنین افروختی                              لاجرم شعرم به آتیش سوختی

پیش از اینست گر که در خود داشتم                        هر کسی راتو نمی انگاشتم

                                             ♥♥♥♥♥♥♥♥

اگر اشك بودم  ، به مانندباران بهاري به پايت مي گريستم

 اگر گل بودم شاخه ا ي از وجودم را تقديم وجودت ميكرد

گر عشق بودم ، ‌آهنگ دوست داشتن را برايت مي نواختم

 ولي افسوس كه نه بارانم  ، ‌نه اشك  ، ‌نه گل و نه عشق !