شهر هرت جايي ست كه رنگهاي رنگين كمان مكروهند

و رنگ سياه مستحب...

شهر هرت جايي ست كه اول ازدواج مي كنند بعد همديگر را مي شناسند...

شهر هرت جايي ست كه همه بدند مگر اينكه خلافش ثابت بشه...

 شهر هرت جايي ست كه بهشتش زير پاي مادراني ست كه حقي از زندگي

و فرزندو همسر ندارند...

شهر هرت جايي ست كه درختان علل اصلي ترافيكند و بريده مي شوند تا

ماشين ها راحتتر برانند...

شهر هرت جايي ست كه كودكان زاده ميشوند تا عقده هاي پدر مادرشان

را درمان كنند...

شهر هرت جايي ست كه شوهرها انگشتر الماس براي زنانشان مي گيرند

ولي حوصله ي 5 دقيقه قدم زدن با همسرانشان را ندارند...

  شهر هرت جايي ست كه همه با هم به اصطلاح مساويند و بعضي ها مساويتر...

شهر هرت جايي ست كه گريه محترم و خنده محكومه...

            شهر هرت جايي ست كه دوست داشتن و دوست داشته شدن احمقانه

                                    ابلهانه مزخرف و ...است

                                      شهر هرت جايي ست كه...

                       خدايا اين شهر چقدر به نظرم آشناست!!!!!!!!

دلم می خواد یه ساعتی کنار چشمات بشینم

تموم این یه ساعت رو ازت ستاره بچینم

هیچی نگم نگات کنم تا که یه چیزی ببینم

نازت کنم تا از چشات رنگ غبارو بگیرم

دلم می خواد یه لحظه هم بدون چشمات نمونم

برات می گم تا بدونی می خوام که پیشت بمونم

می خوام تو هم یه جورایی منو دوسم داشته باشی   

حتی بخوای که این جوری یه ساعتی پیشم باشی 

می خوام بدونی دل من تکیه زده روی دلت 

می پره اما می مونه همیشه اون پشت سرت

دلم برای داشتنت هر لحظه ای پر می زنه

دوست دارم چون می دونم بی تو دلم جا میزنه 

بمون پیشم نخواه که من یه وقتی دیوونه بشم 

نمی دونم چطور باید دست از نگات بکشم 

می توان درکوچه های زندگی              پاسخ لبخند را با یاس داد

می توان جای غروب عشق را             به طلوع ساده ی احساس داد

می توان در خلوت شب های راز          فکر رسم آبی پرواز بود

می توان با لهجه ی سرخ دعا              مدتی با آسمان خلوت نمود   

می توان با حرفی از جنس بلور           شوق را به هر دلی دعوت نمود

می توان در آرزوی کودکی                 باحضور یک عروسک سهم داشت

می توان گاهی به رسم یاد بود              در دلی یک شاخه ی نیلوفر گذاشت

می توان از شهر شب بوها گذشت         عابر پس کوچه های نور بود

می توان همسایه ی مهتاب شد              فکرزخم غنچه ای رنجور بود

می توان با لطف دست پنجره              مهربان گنجشک ها را دانه داد

می توان وقتی خزان ازراه رسید          یک کبوتررابه کنجی لانه داد

می توان درقلب های بی فروغ             لحظه ای برفی زد وخورشید شد

می توان در غربت داغ کویر               گاه آن ابری که می بارید شد

                                                    ادامه مطلبا ببین ضرر نداره

دل ما دلواپست بود...................... اما تو نگاه نکردی

  
من چی  گفتم که تو این طور ...... به من اعتنا نکردی ؟

کوله بار  غم به دوشم ............... تو چرا صدا نکردی ؟

خار  حسرت توی  چشمام .........تو به من نگاه نکردی

بار رنجی  توی  دستم ............... تو غمی  دوا نکردی

عشق  کهنه توی  سینم ............ تو چرا وفا نکردی

حرفهایی هست برای نگفتن

وارزش عمیق هر کس 

به اندازه ی حرفهایی ست که برای نگفتن دارد..........

وکتابهایی نیز هست برای ننوشتن  

ومن اکنون رسیده ام به اغاز چنین کتابی 

که باید قلم را بشکنم و دفتر را پاره کنم

وجلدش را به صاحبش پس دهم 

و خودبه کلبه ی بی درو پنجره ای بخزم 

و کتابی را اغاز کنم که نباید نوشت............

                  پل ارتباطی من و شما

                              asopas_darbedar_vali_ashegh   

کاش بدوني ماتمه دنيام

بي تو فقط گريه ميخوام

کي ميدونه اين حسرتا چه کرده با روز و شبام

تو زندگيم يه دايه اي يه کابوسم تو رويايي

يه پاييزم تو بهاري من يه مرداب تو دريايي

از اين گريه چه ميدوني

نه دردمي نه درموني

به چه اميد ميخواي باشي

که پيش دردام بموني

تو زندگيم يه دايه اي يه کابوسم تو رويايي

يه پاييزم تو بهاري من يه مرداب تو دريايي

از شرکت فرش مزاحمتون میشم ! اجازه میدی دلمو فرش زیر پات کنم تا هیچ جا جز دل من پا نذاری...

آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم . از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم. تقصیر کسی نیست که این گونه غربیم. شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم.

اگه کتاب زندگی چاپ دوم داشت هیچ وقت نمی ذاشتم با غلط چاپ بشه.........

در دنیا 3 چیز را دنبال کن : 1- دوست داشتن را برای تجربه.2- عاشق شدن برای هدف.3- فراموش کردن برای قبول واقعیت.

میدونی زیباترین هنر ، هنر عشق ورزیدن است، اما از آن زیبا تر بی صدا گ و ز ی ن است...!!!!!

ساده نوشتن چون ساده زیستن زیباست پس ساده میگویم تا ابد دوستت دارم.

یه عده آخوند رو داشتن می بردن بهشت یهو یه نیسان پر از حیون های جور واجور تخته گاز از بهشت میان بیرون .یکی از آخوندا میپرسه اين دیگه چی بود؟میگن حضرت نوح بود کشتی شو فروخته نیسان خریده.....!!!

زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته است تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است...

ای کاش محبت اثری داشت     عاشق زمعشوق خبری داشت

خيلي وقته ميخوام بگم دوست دارم*** خيلي وقته به کسي نگفتم "از روي ترس" دوست دارم
ميخوام واسه تو بنويسم واسه تو خوانده ي ناشناسي که ميدونم منو ميشناسي
ميدونم که ميدوني،منم ميشناسمت*** ميدوني واسه چي ميشناسمت؟؟؟
واسه درد
واسه غم
واسه قصه هات
واسه اون گريه هاي شبونت
واسه اون لحظاتي که ميري يه گوشه ي دنج،بدور از آدما سرتو ميذاري رو زانوهات و آروم آروم مث من اشک ميريزي
ميخوام از تو بنويسم
چون درد من و تو مث همه
خيلي بهت نزديکم
نزديکتر از همه
شايد بگي فاصله زياده بين من و تو
آره ميدونم حق با تويه
اينقد فاصله بين من و تو زياده که حتي اين فاصله ها هم دارن فرياد ميکنن،از فاصله اي که بين ما گذاشتن
ناشناس
دل من مال تو
قلب من واسه
وجودم براي تو
دوست داشتن رو بعد از ماهاست که دارم ميگم،اونم از وجود تويه
ميدونم باور دوست داشتن واسه تو خيلي سخته
نميتوني قبولش کني
ميدونم ميگي،اوني رو که دوست داشتم رفت،پس تو که اينقد دوري و نميشناسمت چه طوري بايد دوست داشتنت رو باور کنم
اما قسم به سادگيم که حقيقته
...
يه دنيا درد داري
يه دنيا حرف که ميدونم دلت ميخواد از ته دل فرياد بزني،اما خودتو هم ميدوني کسي نيست گوش کنه
ناشناس
به خدا خيلي دوست دارم
به اندازه ي دنيام
آخه دنياي غم و قصه هام بزرگترين دنياييه که من تا به حال ديدم
اين سهم کمي نيست که از من داري
خيلي ها خيلي چيزها ميگن،گفتن و خواهند گفت
خيلي ها ميگن اين کارو کن
يا اون کارو
خيلي ها مسخره ات ميکنن
خيلي ها هم حسودي به عشق پاک و مقدس تو
اينهارو من دارم مينويسم براي تو
ميخوام از زبون تو بنويسم
ميخوام از چيزي بنويسم که تو،خيلي وقته محکوم به نگفتنش کردي
ميخوام همراه با تو فرياد بزنم
ميخوام از اين فاصله ها شکايت کنم
فاصله
هر وقت اسم فاصله مياد،همه فکر ميکنن مقياسش با متر و کيلومتره
ولي ناشناس
ميدونم که تو ميدوني فاصله براي من يعني چي
فاصله براي ما يعني آخر فاصله ها
چيزي که هيچ چيز نميتونه اونو بسنجه
ناشناس
دوست دارم واست ديوار باشم
يه ديوار واسه اون کسي که خسته اس و يه جايي ميخواد واسه تکيه دادن
نميخوام ديواري باشم که بهونه ي جداييهاست
نميخوام برات ديواري بشم،که از يه سد محکمتره
ميدونم که يه عالمه درد و غم داري
آشناي غريبه
دوست دارم وقتي که خيلي دلت گرفته روي اين ديوار هر چي دلت ميخواد بنويسي
نترس از تمام شدن ديوار
من هستم
تا وقتي تو باشي
پس بنويس برام
براي من نه
چون قسم خوردم خودمو از تو جدا نکنم
پس بنويس از خودت،براي خودت
...
بيا ما نگهباني براي دوست داشتن باشيم
بيا کمکم کن تا فرياد ما به گوش همه برسه
ناشناس
دوستت دارم،حتي اگه تو نداشته باشي

...

.

_{آنقدر آهسته ميآيم ...}

ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقــــت بود
بشنواين التماسرو

اين روزا ...

ســـتاره دیــده فـروبست و آرمــید ، بیـا       شراب نور به رگهای شب دوید ، بیا

زبس به دامن شب اشک انتظارم ریخت        گل سپیده شکفت و سحــر دمید ، بیا

شـــهاب یاد تو در آسمان خاطـــــــر من       پیاپی از هـمه سو خط زر کشید ، بیا

زبس نشستم و با شـب حــدیث غــم گفتم      زغصه رنگ من ورنگ شب پرید،بیا

عاشق كسي باش كه لايق عشقت باشد نه تشنه عشقت . چون تشنه يه روز سيراب مي شه     

هيچوقت دنبال کسي نبودم که بتونم با اون زندگي کنم. بلکه دنبال کسي بودم که نتونم بي اون زندگي کنم        

وقتي کسي نيست که به دادت برسه پس داد نزن شايد از سکوتت بفهمند که چقدر درد و غم تو وجودته         

هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب خود بگو: يادت بخير      

اگر بهترين دوستم نيستي لا اقل بهترين دشمنم باش اگر غمخوارم نيستي لا اقل بزرگترين غمم باش.هر چه هستي بهترين باش چون بهترينها هميشه در ياد خواهند ماند پس در بدترين خاطره هايم بهترين باش       

دخترک هميشه مي گفت:من براي نجابت وفا و زيباييت عاشق تو شدم پسرک براي روز تولدش سه حيوان خانگي به او هديه داد ...اسب سگ و يک پرنده زيبا! تا دخترک خواست دليل اينکار را بپرسد.... پسرک رفته بود براي هميشه   

 

اي کاش خداوند سه چيزو تويه دنيا نمي آفريد عشق غرور دروغ زيرا در اين صورت هيچ عاشقي به خاطر عشق از روي غرور دروغ نميگفت     

اول از همه ديگران را به ياد بياور و آخر از همه خود را فراموش کن    

   در آن گرداب چشمت عاشقي را زنده ديدم

چند روزیست که حالم دیدنیست

حالم از اینو آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل میزنم...گاه بر حافظ تفال

حافظ دیوانه فالم را گرفت

یک غزل آمد که حالم را گرفت....

ما ز یاران چشم یاری داشتیم...خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

عزیزم...

              بگو که گل نفرستد کسی به خانه ی من

             که عطر یاد تو پر کرده اشیانه ی من

             تو چلچراغ سعادت فروز بخت منی

             به جای ماه تو پرتوفشان به خانه ی من

                                                            عزیزم...

             به شوق روی تو من زنده ام خدا داند

            برای زیستن اینک تویی بهانه ی من

                                                            عزیزم ساحل غم

یکم بار که  عاشق    شد، قلبش کبوتر بود و تن اش از گل سرخ. اما  عشق، آن صیاد است که کبوتران را پر می دهد. و آن باغبان است که گل های سرخ را پرپر می کند. پس کبوترش را پراند و گل سرخ اش را پرپر کرد.

دوم بار که عاشق  شد، قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم. اما  عشق ، آن پلنگ است که ناز آهوان و مشک آهوان نرمش نمی کند، پس آهویش را درید و تن اش را به توفان خود تکه تکه کرد؛ که  عشق  طوفان است و نه ترمه می ماند و نه ترنم.
*
سوم بار که عاشق شد، قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو. اما  عشق ، آن آسمان است که عقابان را می بلعد و آن مرگ است که تن هر سروی را تابوت می کند.
پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتی روان بر رود  عشق .
*
و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار.
هزار و یکم بار که عاشق شد، قلبش اسبی بود از پولاد و آتش و خون و تن اش از سنگ و غیرت و استخوان.
و  عشق آمد در هیئت سواری با سپری و سلاحی بر قلبش نشست و عنانش را کشید، آنچنانکه قلبش از جا کنده شد.
سوار گفت: از این پس زندگی، میدان است و حریف، خداوند. پس قلبت را بیاموز که

 عشق کار نازکان نرم نیست عشق کار پهلوان است، ای پسر
*
آنگاه تازیانه ای بر سمند قلبش زد و تاخت. و آن روز، روز نخست  عاشقی  بود

وقتی سرت رو رو شونه های کسی ميگذاری

 که دوستش داری بزرگترين آرامش دنيا رو

 تو خودت احساس ميکنی

و وقتی کسی که دوستش داری

 سرش رو رو شونه هات ميذاره

احساس می کنی قوی ترين موجود جهانی

چی ميشد گر دل اشفته ی من 

به شهر چشمای تو عادت نميكرد

 پرستوی نگاهت ناگهان از دل اشفته من هجرت نميكرد

 چه ميشد اولين روزه جدايی برايم تا قيامت شب نميشد

 وجود پاك و سرشار از اميدم گرفتار سكوت شب نميشد

چه ميشد ميتوانستم برايت غزل هاي بگويم عاشقانه

و يا در اخرين مصرع شعرم بگيرم از وجودت يك نشانه

چه ميشد زير باران نگاهت , گل نيلوفری را ديده بودم

 و يا از باغ همسايه شبانه گل مريم برايت چيده بودم

چی ميشد زير سقف نيلی شب كنارم عاشقانه

 می نشستی نميگفتی مسافر هستی امشب تو

برای چشم خاموشت بميرم ...!

کنار چشمه نوشت بميرم ........!

نمی خواهم در آغوشت بگيرم.......!

که می خواهم در آغوشت بميرم .........!

کاش این دل مرده را خدا جان می داد

 آشفتگی ا م را سر وسامان می داد

 ای کاش سوار عشق در عرصه ی دل

 می آمــد و فاتــحانه جولان مـی داد

 از کجا شروع کنم وقتی که از دست زمانه شکوه ها دارم وقتی که اثری از ادمیت نیست

*نفس در سینه حبس ،صبر برایم بی معنا ، طاقت درونم مرده                      

مهربانم من تو را به خوبی نشانه کردم با اینکه تو را هنوز نشناختم                      

پس تو را به ........ از این بنده ناتوان رخ مپوشان  

*تو می دانی       خدای من فقط تو می دانی *  

که گریه را مستی بهانه کردم تاکه..  

                      پس تنهایم نگذارکه تنها تو

لحظه های با تو بودن هم که رويای محاله

حرفای قشنگ تو برام نيازه

راز زنده بودن و نفس کشيدنم آره اون چشمای نازه

آخه تا کی عزيزم دل من با اين همه غصه و درد و غم بسازه ؟

چرا عشق ما فقط يه عشق مخفی و فقط يه رازه ؟

کاش ميشد داد بزنم بگم که تو مال منی

واسه پر کشيدنم تا قلب آسمون بال منی

خودتم خوب ميدونی چقدر دلم ميخواد تو رو

اونقدر که وقت رفتنت با التماس ميگفت نرو

به خدا که آرزوی قلب من تنها يه چيزه و اونم فقط وصاله

منتها اون اولم گفتم که داشتن و به تو رسيدنم خيلی محاله

الهی بياد يه روزی که من و تو ما بشيم

تا ابد کنار هم برای هم بمونيم و از همديگه جدا نشيم

آره زندگيم همينه !

ديگه چاره ای ندارم !

صبح تا شب اين شده کارم

يا تو باشی و بخندم

يا نباشی و ببارم